Magnolia 'George Henry Kern' Magnolia 'George Henry Kern'

Opis szczegółowy produktu

Magnolia 'George Henry Kern' - sezonowo zrzucająca liście, ozdobna odmiana powstała ze skrzyżowania Magnolia stellata i Magnolia liliiflora 'Nigra'. Wyhodował ją Carl Edward Kern senior i nazwał na cześć swojego syna George'a Henry'ego Kerna. W ogrodzie należy do mniejszych i wolniej rosnących magnolii. W wieku dojrzałym osiąga zwykle 2,5–4 m wysokości i 1,5–2,5 m szerokości, a w polskich ogrodach często pozostaje na poziomie około 2–3 m. Roczne przyrosty wynoszą zwykle około 10–20 cm. Dlatego dobrze sprawdza się w przedogródkach, mniejszych ogrodach i przy tarasach. Pokrój jest gęsty, szeroko piramidalny do zaokrąglonego. Gałęzie noszą jajowate do eliptycznych, zielone liście o długości około 6–10 cm. Kwiaty pojawiają się od połowy kwietnia do maja, przeważnie przed pełnym rozwojem liści. Mają kształt kielichów lub otwierają się gwiaździście. Każdy kwiat tworzy 8 wąskich listków okwiatu, z zewnątrz delikatnie liliowo-różowych do różowopurpurowych, wewnątrz jaśniejszych do białych. Zapach jest lekki i przyjemny, najlepiej wyczuwalny w osłoniętym miejscu. W ciepłe lato może pojawić się kilka późnych kwiatów, które zwykle nie otwierają się w pełni. Odmiana nadaje się jako soliter przy trawniku, przy wejściu, do atrium lub do większego pojemnika, gdzie dobrze widać jej zwarty pokrój. W obsadzie u podstawy dobrze prezentują się ciemierniki, bodziszki, brunnera, żurawki, paprocie, funkie i niskie wiosenne rośliny cebulowe.

Uprawa: Magnolie wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego, osłoniętego od zimnych wiatrów. Najlepiej rosną w miejscu z dużą ilością światła i spokojnym mikroklimatem. Odpowiada im głęboka, próchniczna, przepuszczalna i równomiernie wilgotna gleba, najlepiej lekko kwaśna (pH 5,0–6,5). Nie znoszą gleb wapiennych, ciężkich i podmokłych. Ściółkowanie korą lub ziemią liściową jest bardzo ważne, ponieważ mają płytki system korzeniowy. Podlewanie jest kluczowe zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w czasie suszy. Magnolie źle znoszą przesuszenie, szczególnie latem. Nawożenie powinno być umiarkowane. Wiosną wystarczy kompost lub nawóz do roślin kwasolubnych. Nadmiar azotu pobudza wzrost liści kosztem kwitnienia. Większość magnolii jest dobrze mrozoodporna, zwykle do –20 do –25 °C, a niektóre gatunki znoszą nawet niższe temperatury. Problemem nie są zimowe mrozy, lecz wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić kwiaty. Młode rośliny warto zimą zabezpieczyć ściółką. Magnolie są na ogół zdrowe i odporne, a choroby i szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Najczęstsze problemy wynikają z nieodpowiedniej gleby, na przykład chlorozy na glebie wapiennej lub uszkodzenia korzeni przez suszę. Cięcie nie jest potrzebne, a magnolie źle je znoszą. Ogranicza się je do lekkiego usunięcia suchych lub uszkodzonych gałęzi, najlepiej krótko po przekwitnięciu. Silne lub powtarzane cięcie może ograniczyć kwitnienie.

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii

Autor: Kristýna | Rewizja: 08.06. 2026