Magnolia 'Golden Pond' Magnolia 'Golden Pond'

Opis szczegółowy produktu

Magnolia 'Golden Pond'  - sezonowa, ozdobna odmiana magnolii o żółtych kwiatach. Powstała ze skrzyżowania Magnolia acuminata × Magnolia denudata, którego dokonał amerykański hodowca David G. Leach w 1997 roku. Po rodzicach odziedziczyła żółty barwnik magnolii długoszpiczastej oraz szlachetniejszy kształt kwiatów magnolii nagiej. W ogrodzie rośnie jako duży krzew lub niewielkie drzewo, szybciej niż wiele popularnych magnolii. Po 10 latach osiąga około 4 m wysokości i 3 m szerokości, w pełnej dojrzałości może dorosnąć do około 6–8 m wysokości i 4–5 m szerokości. Pokrój jest wzniesiony do szeroko owalnego, dobrze sprawdza się jako soliter. Liście są sezonowe, eliptyczne do odwrotnie jajowatych, średnio zielone i po przekwitnięciu tworzą spokojną letnią koronę. Kwiaty pojawiają się stosunkowo późno, zwykle w kwietniu i maju, ale wciąż przed pełnym rozwojem liści. Są wzniesione, wąsko tulipanowate, o średnicy około 10–20 cm, średnio do intensywnie żółte, z węższymi płatkami i czystym kształtem. Późniejsze kwitnienie zmniejsza ryzyko uszkodzenia przez wczesne przymrozki, a żółta barwa dobrze wyróżnia się na ciemniejszym tle. Zapach jest zwykle delikatny. Odmiana nadaje się do sadzenia przy trawniku, przy domu, w ogródku przed domem oraz w większych kompozycjach z żółtymi narcyzami, niebieskimi cebulicami, ciemiernikami, bodziszkami, bergeniami i paprociami.

Uprawa: Magnolie wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego, osłoniętego przed zimnymi wiatrami. Najlepiej rosną w miejscu z dużą ilością światła, ale o spokojnym mikroklimacie. Odpowiada im głęboka, próchniczna, przepuszczalna i równomiernie wilgotna gleba, najlepiej lekko kwaśna (pH 5,0–6,5). Nie znoszą gleb wapiennych, ciężkich i podmokłych. Ściółkowanie korą lub ziemią liściową jest bardzo ważne, ponieważ mają płytki system korzeniowy. Podlewanie ma kluczowe znaczenie zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Magnolie źle znoszą przesuszenie, szczególnie latem. Nawożenie powinno być oszczędne – wiosną wystarczy kompost lub nawóz do roślin kwasolubnych. Nadmierne nawożenie azotem pobudza wzrost liści kosztem kwitnienia. Większość magnolii jest dobrze mrozoodporna, zwykle do –20 do –25 °C, niektóre gatunki nawet bardziej. Problemem nie są zimowe mrozy, lecz wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić kwiaty. Młode rośliny warto zimą zabezpieczyć ściółką. Są ogólnie zdrowe i odporne, choroby i szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Najczęstsze problemy wynikają z nieodpowiedniej gleby (chloroza przy nadmiarze wapnia, uszkodzenia korzeni przez suszę). Cięcie nie jest potrzebne, a magnolie źle je znoszą. Wykonuje się jedynie lekkie usuwanie suchych lub uszkodzonych gałęzi, najlepiej krótko po przekwitnięciu. Silne lub powtarzane cięcie może ograniczyć kwitnienie.

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii 

Autor: Kristýna | Rewizja: 08.06. 2026