Magnolia 'Pegasus' Magnolia 'Pegasus'

Opis szczegółowy produktu

Magnolia 'Pegasus' - odmiana została wyhodowana w Trengwainton Gardens w południowo-zachodniej Anglii i nazwana przez dendrologa Roya Lancastera, później otrzymała również nagrodę RHS Award of Garden Merit. Rośnie jako wielopniowy krzew lub małe drzewo z sztywnymi pędami i regularnym rozgałęzieniem, stopniowo tworząc szeroko rozłożoną koronę, która szczególnie wyróżnia się jako soliter przy tarasie, w przedogródku lub na trawniku. W warunkach Republiki Czeskiej najczęściej osiąga około 3–5 m wysokości i 4–6 m szerokości, w bardzo sprzyjającym mikroklimacie może rosnąć więcej. Przed pojawieniem się liści, w marcu do kwietnia, otwierają się wyprostowane, wąsko tulipanowate kwiaty o długości około 10 cm z bardziej sztywnymi płatkami, kremowobiałe z delikatnym różowopurpurowym odcieniem u nasady, często o lekkim zapachu. Kwiaty prezentują się czysto również w połączeniu z ciemną iglastą roślinnością, wiecznie zielonymi rododendronami i wrzosami w kwaśnej glebie lub z białymi i niebieskimi roślinami cebulowymi, gdzie dostarczają pyłku wczesnym owadom. Liście są jajowate, średniozielone i po roztarciu mogą delikatnie pachnieć anyżem. Jesienią mogą pojawić się cylindryczne owocostany z intensywnie czerwonymi nasionami, które dodadzą krzewowi kolejny drobny akcent.

Uprawa: Wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego, osłoniętego od zimnych wiatrów. Najlepiej rozwijają się w miejscu, gdzie mają wystarczająco dużo światła, ale spokojny mikroklimat. Odpowiada im głębsza, próchnicza, przepuszczalna i równomiernie wilgotna gleba, idealnie lekko kwaśna (pH 5,0–6,5). Nie znoszą wapiennych, ciężkich i nadmiernie wilgotnych gleb. Ściółkowanie korą lub liśćmi jest bardzo ważne, ponieważ mają płytki system korzeniowy. Podlewanie jest kluczowe głównie w pierwszych latach po posadzeniu i podczas suszy. Magnolie źle znoszą przesuszenie, zwłaszcza latem. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną wystarczy kompost lub nawóz dla roślin kwasolubnych. Nadmierne nawożenie azotem sprzyja wzrostowi liści kosztem kwitnienia. Większość magnolii jest dobrze mrozoodporna, zazwyczaj do –20 do –25 °C, niektóre gatunki nawet więcej. Problemem nie są zimowe mrozy, ale wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić kwiaty. Młode rośliny warto zimą chronić ściółką. Są ogólnie zdrowe i odporne, choroby i szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Najczęstsze problemy związane są z niewłaściwą glebą (chloroza z powodu wapnia, uszkodzenie korzeni przez suszę). Cięcie nie jest potrzebne, a magnolie znoszą je źle. Przeprowadza się jedynie lekkie usuwanie suchych lub uszkodzonych gałęzi, najlepiej krótko po kwitnieniu. Silne lub powtarzające się cięcie może ograniczyć kwitnienie.

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii

Autor: Nikol | Rewizja: 16.1.2026