Magnolia 'Pickard's Ruby' Magnolia 'Pickard's Ruby'

Opis szczegółowy produktu

Magnolia 'Pickard's Ruby' - mieszaniec Magnolia denudata × Magnolia liliiflora, rozpowszechniony w europejskich ogrodach od XIX wieku. Odmiana 'Pickard's Ruby' jest podawana jako ogrodowa selekcja z Wielkiej Brytanii, łączona z nazwiskiem A. Pickarda z Canterbury, a w praktyce katalogowej pojawia się od lat 70. XX wieku. Rośnie średnio szybko, tworząc regularny, raczej wzniesiony krzew lub niewielkie drzewo. W warunkach klimatycznych Polski po 10–15 latach osiąga zwykle około 3–4 m wysokości i 2–3 m szerokości, w pełni dojrzała może dorastać do około 2,5–4 m × 1,5–2,5 m, zależnie od stanowiska i cięcia. Na bezlistnych pędach w kwietniu i maju otwierają się kielichowate do miseczkowatych kwiaty, często o szerokości 12–20 cm. Płatki okwiatu są od wewnątrz kremowobiałe, a od zewnątrz mają wyrazisty purpurowo-winny odcień, który nadaje kwiatom głębi nawet przy pochmurnym niebie. Kwiaty bywają słodko pachnące. Liście są sezonowe, eliptyczne do odwrotnie jajowatych, ciemnozielone i błyszczące, od spodu mogą być delikatnie owłosione, z brązowawym nalotem. Po przekwitnięciu mogą tworzyć się owocostany z czerwono wybarwionymi nasionami, ozdobne raczej z bliska. W kompozycji sprawdza się jako soliter przy tarasie lub w ogródku przed domem, dobrze prezentuje się na tle cisu, choiny czy ciemnozielonych jałowców. Pod koroną dobrze komponuje się z wiosennymi roślinami cebulowymi i bylinami lubiącymi półcień, które wykorzystują światło przed rozwojem liści.

Uprawa: Magnolie wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego, osłoniętego od zimnych wiatrów. Najlepiej rosną w miejscu z dużą ilością światła, ale o spokojnym mikroklimacie. Odpowiada im głęboka, próchniczna, przepuszczalna i równomiernie wilgotna gleba, najlepiej lekko kwaśna (pH 5,0–6,5). Nie znoszą gleb wapiennych, ciężkich i podmokłych. Ściółkowanie korą lub kompostem liściowym jest bardzo ważne, ponieważ magnolie mają płytki system korzeniowy. Podlewanie ma kluczowe znaczenie zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w czasie suszy. Magnolie źle znoszą przesuszenie, szczególnie latem. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną wystarczy kompost lub nawóz do roślin kwasolubnych. Nadmiar azotu pobudza wzrost liści kosztem kwitnienia. Większość magnolii jest dobrze mrozoodporna, zwykle do –20 do –25 °C, niektóre gatunki nawet bardziej. Problemem nie są mrozy zimowe, lecz przymrozki wiosenne, które mogą uszkodzić kwiaty. Młode rośliny zaleca się zimą zabezpieczyć ściółką. Są na ogół zdrowe i odporne, choroby i szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Najczęstsze problemy wynikają z nieodpowiedniej gleby (chloroza przy nadmiarze wapnia, uszkodzenie korzeni przez suszę). Cięcie nie jest potrzebne, a magnolie źle je znoszą. Wykonuje się jedynie lekkie usuwanie suchych lub uszkodzonych gałęzi, najlepiej krótko po przekwitnięciu. Silne lub powtarzane cięcie może ograniczyć kwitnienie.

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii 

Autor: Nikol | Rewizja: 16.1. 2026