Magnolia 'Shirazz' Magnolia 'Shiraz'

Opis szczegółowy produktu

Magnolia 'Shirazz' – liściasty kultivar ozdobny pochodzenia nowozelandzkiego, wyhodowany przez Vance'a Hoopera w Brixton. Powstała z krzyżówki Magnolia denudata × Magnolia 'Vulcan' i łączy zwarty, tulipanowaty kształt kwiatów z głębokim, winnowo-czerwonym kolorem. W ogrodzie rośnie jako wyprostowany, kompaktowy krzew lub mniejsze drzewo, osiągając w dojrzałości wysokość około 4–5 m i szerokość 2–2,5 m. Habitus jest wąski, niemal kolumnowy, z piramidalną koroną w młodości i później z elegancko wyprostowanymi gałęziami. Liście są zrzucalne, okółkowe, średnio do ciemnozielone, o długości 12–18 cm; po przekwitnięciu tworzą spokojną letnią masę zieleni. Kwiaty pojawiają się od połowy kwietnia i często kwitną stopniowo w kilku falach, co przedłuża efekt dekoracyjny. Mają kształt tulipanowaty do kielichowatego, szerokość 12–16 cm, z zewnątrz są burgundowo-czerwone do winno-purpurowych, a wewnątrz jaśniejsze; przy pełnym rozkwicie rozwierają się w szerszą miseczkę. Zapach jest delikatny. Kultivar sprawdzi się jako solitér w przedogródku, przy wejściu, przy trawniku, przed jasną elewacją lub w wąskiej kompozycji, gdzie potrzebny jest wyrazisty kolor bez zbyt szerokiej korony. W podsadzce dobrze prezentują się ciemierniki, scille, białe narcyzy, bodziszki, dzwonki, paprocie i brunery.

Uprawa: Wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego, osłoniętego od zimnych wiatrów. Najlepiej rozwijają się w miejscu, gdzie mają wystarczająco dużo światła, ale spokojny mikroklimat. Odpowiada im głębsza, próchnicza, przepuszczalna i równomiernie wilgotna gleba, idealnie lekko kwaśna (pH 5,0–6,5). Nie znoszą wapiennych, ciężkich i nadmiernie wilgotnych gleb. Ściółkowanie korą lub liśćmi jest bardzo ważne, ponieważ mają płytki system korzeniowy. Podlewanie jest kluczowe głównie w pierwszych latach po posadzeniu i podczas suszy. Magnolie źle znoszą przesuszenie, zwłaszcza latem. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną wystarczy kompost lub nawóz dla roślin kwasolubnych. Nadmierne nawożenie azotem sprzyja wzrostowi liści kosztem kwitnienia. Większość magnolii jest dobrze mrozoodporna, zazwyczaj do –20 do –25 °C, niektóre gatunki nawet więcej. Problemem nie są zimowe mrozy, ale wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić kwiaty. Młode rośliny warto zimą chronić ściółką. Są ogólnie zdrowe i odporne, choroby i szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Najczęstsze problemy związane są z niewłaściwą glebą (chloroza z powodu wapnia, uszkodzenie korzeni przez suszę). Cięcie nie jest potrzebne, a magnolie znoszą je źle. Przeprowadza się jedynie lekkie usuwanie suchych lub uszkodzonych gałęzi, najlepiej krótko po kwitnieniu. Silne lub powtarzające się cięcie może ograniczyć kwitnienie.

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii

Autor: Krystyna | Rewizja: 09.06.2026