Magnolia 'Theodora' Magnolia 'Theodora'

Opis szczegółowy produktu

Magnolia 'Theodora' – liściasty kultivar ozdobny wyhodowany przez Maurice'a Forstera i nazwany na cześć jego wnuczki. Powstała z krzyżówki Magnolia 'Dark Shadow' × Magnolia campbellii subsp. mollicomata, dzięki czemu łączy głęboki purpurowy odcień z dużym, kielichowatym kwiatem i bardziej drzewiastym pokrojem. W ogrodzie rośnie jako wzniesione, małe do średniej wielkości drzewo, osiągając w dojrzałości około 6–8 m wysokości i 3–5 m szerokości. Wzrost jest umiarkowanie szybki, korona początkowo wąska, później owalna i dobrze zdefiniowana. Liście są liściaste, owalne do jajowatych, intensywnie zielone i po przekwitnięciu tworzą spokojną, letnią masę zieleni. Kwiaty pojawiają się dość wcześnie, zazwyczaj w kwietniu, na gołych gałęziach lub tuż przy rozpoczęciu rozwijania się liści. Są duże, kielichowate do pucharowatych, z zewnątrz ciemnoróżowo-purpurowe aż purpurowe, wewnątrz jaśniejszy róż. Po otwarciu długo zachowują wzniesioną strukturę i nie wyglądają na wiotkie. Zapach jest delikatny do umiarkowanego, najlepiej wyczuwalny w miejscach osłoniętych od wiatru. Kultivar idealny jako soliter do średniego i dużego ogrodu, przy trawniku, domu, podjeździe lub w nasadzeniach parkowych. W podsadzce świetnie sprawdzą się ciemiernice, białe narcyzy, palcówki, szafirki, bodziszki, dzwonki, paprocie i runianki, które pozostawią dużym kwiatom odpowiednio dużo przestrzeni.

Uprawa: Wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego, osłoniętego od zimnych wiatrów. Najlepiej rozwijają się w miejscu, gdzie mają wystarczająco dużo światła, ale spokojny mikroklimat. Odpowiada im głębsza, próchnicza, przepuszczalna i równomiernie wilgotna gleba, idealnie lekko kwaśna (pH 5,0–6,5). Nie znoszą wapiennych, ciężkich i nadmiernie wilgotnych gleb. Ściółkowanie korą lub liśćmi jest bardzo ważne, ponieważ mają płytki system korzeniowy. Podlewanie jest kluczowe głównie w pierwszych latach po posadzeniu i podczas suszy. Magnolie źle znoszą przesuszenie, zwłaszcza latem. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną wystarczy kompost lub nawóz dla roślin kwasolubnych. Nadmierne nawożenie azotem sprzyja wzrostowi liści kosztem kwitnienia. Większość magnolii jest dobrze mrozoodporna, zazwyczaj do –20 do –25 °C, niektóre gatunki nawet więcej. Problemem nie są zimowe mrozy, ale wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić kwiaty. Młode rośliny warto zimą chronić ściółką. Są ogólnie zdrowe i odporne, choroby i szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Najczęstsze problemy związane są z niewłaściwą glebą (chloroza z powodu wapnia, uszkodzenie korzeni przez suszę). Cięcie nie jest potrzebne, a magnolie znoszą je źle. Przeprowadza się jedynie lekkie usuwanie suchych lub uszkodzonych gałęzi, najlepiej krótko po kwitnieniu. Silne lub powtarzające się cięcie może ograniczyć kwitnienie.

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii

Autor: Krystyna | Rewizja: 09.06.2026