Magnolia pośrednia 'Alexandrina' Magnolia x soulangeana '

Opis szczegółowy produktu

Magnolia Soulangeana 'Alexandrina' - historyczny mieszaniec Magnolii nagiej (Magnolia denudata) i magnolii płożącej (Magnolia liliiflora), wyhodowany we Francji w pierwszej połowie XIX wieku. Odmiana 'Alexandrina' została nazwana w 1831 roku przez paryskiego szkółkarza Celsa i w praktyce europejskiej należy do najczęściej sadzonych form. Rośnie bardziej pionowo niż typ zwyczajny, stopniowo tworząc szeroko owalną do prawie kulistej koronę, a w warunkach ogrodów w Czechach osiąga około 6–9 m wysokości i 4–6 m szerokości. Jeszcze przed rozwojem liści, w kwietniu i na początku maja, otwierają się kielichowate kwiaty o średnicy około 10–15 cm, wewnątrz białe, a z zewnątrz różowe do purpurowych. Kwiaty są delikatnie pachnące, a na starszym drewnie są wyraźnie widoczne nawet z daleka. Liście są opadające, odwrotnie jajowate, jędrne, średnio lub ciemnozielone, latem stanowią spokojne tło dla bylin. Po przekwitnięciu mogą tworzyć się owocostany z czerwono zabarwionymi nasionami, dekoracyjne raczej z bliska. W kompozycji sprawdza się jako soliter przy tarasie, przy wejściu do domu lub przed zimozieloną ścianą, gdzie kolor kwiatów jest czystszy. Dobrze komponuje się z krzewami o ciemnym ulistnieniu, z rododendronami i z wiosennymi roślinami cebulowymi, które wykorzystają światło jeszcze przed rozwojem liści korony.

Uprawa: Wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego, osłoniętego od zimnych wiatrów. Najlepiej rozwijają się w miejscu, gdzie mają wystarczająco dużo światła, ale spokojny mikroklimat. Odpowiada im głębsza, próchnicza, przepuszczalna i równomiernie wilgotna gleba, idealnie lekko kwaśna (pH 5,0–6,5). Nie znoszą wapiennych, ciężkich i nadmiernie wilgotnych gleb. Ściółkowanie korą lub liśćmi jest bardzo ważne, ponieważ mają płytki system korzeniowy. Podlewanie jest kluczowe głównie w pierwszych latach po posadzeniu i podczas suszy. Magnolie źle znoszą przesuszenie, zwłaszcza latem. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną wystarczy kompost lub nawóz dla roślin kwasolubnych. Nadmierne nawożenie azotem sprzyja wzrostowi liści kosztem kwitnienia. Większość magnolii jest dobrze mrozoodporna, zazwyczaj do –20 do –25 °C, niektóre gatunki nawet więcej. Problemem nie są zimowe mrozy, ale wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić kwiaty. Młode rośliny warto zimą chronić ściółką. Są ogólnie zdrowe i odporne, choroby i szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Najczęstsze problemy związane są z niewłaściwą glebą (chloroza z powodu wapnia, uszkodzenie korzeni przez suszę). Cięcie nie jest potrzebne, a magnolie znoszą je źle. Przeprowadza się jedynie lekkie usuwanie suchych lub uszkodzonych gałęzi, najlepiej krótko po kwitnieniu. Silne lub powtarzające się cięcie może ograniczyć kwitnienie.

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii

Autor: Nikol | Rewizja: 16.1.2026