Magnolia pośrednia 'Brozzoni' Magnolia × soulangeana 'Brozzoni'

Opis szczegółowy produktu

Magnolia pośrednia 'Brozzoni' - mieszaniec Magnolia denudata × Magnolia liliiflora, powstały we Francji w pierwszej połowie XIX wieku. Odmiana 'Brozzoni' bywa w literaturze podawana również jako 'Brozzonii' i pochodzi jako siewka drugiego pokolenia z nasadzeń Camilla Brozzoniego w Brescii we Włoszech (1873). W praktyce ogrodniczej jest ceniona za późniejsze kwitnienie, często o 1–2 tygodnie w porównaniu z wcześniejszymi formami, dzięki czemu kwiaty częściej unikają wiosennych przymrozków. Rośnie średnio szybko, tworząc szeroko rozłożysty, wielopniowy krzew lub niewielkie drzewo, w wieku dojrzałym zwykle o wysokości i szerokości 4–8 m. Kwiaty otwierają się jeszcze przed rozwojem liści, najczęściej od połowy kwietnia do maja. Mają kształt kielichowaty aż do typu „filiżanki ze spodkiem”, osiągają 12–20 cm średnicy, wewnątrz są białe, a od zewnątrz mają purpurowy do różowego odcień u nasady i często delikatnie pachną. W sprzyjającym roku mogą pojawić się również pojedyncze późne kwiaty latem. Liście są sezonowe, odwrotnie jajowate, sztywne, średnio- do ciemnozielonych i latem tworzą spokojne tło dla bylin. Owoce zawiązują się rzadko. W kompozycji sprawdza się na tle roślin zimozielonych, przy tarasie lub w ogródku przeddomowym, gdzie rysunek kwiatów na bezlistnych pędach jest najlepiej widoczny. Dobrze komponuje się z rododendronami, pierisami i wiosennymi roślinami cebulowymi, które wykorzystują światło jeszcze przed pełnym ulistnieniem korony.

Uprawa: Wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego, osłoniętego od zimnych wiatrów. Najlepiej rosną w miejscu, gdzie mają dużo światła, ale spokojny mikroklimat. Odpowiada im głębsza, próchniczna, przepuszczalna i równomiernie wilgotna gleba, najlepiej lekko kwaśna (pH 5,0–6,5). Nie znoszą gleb wapiennych, ciężkich i podmokłych. Ściółkowanie korą lub kompostem liściowym jest bardzo ważne, ponieważ mają płytki system korzeniowy. Podlewanie ma kluczowe znaczenie zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i podczas suszy. Magnolie źle znoszą przesuszenie, szczególnie latem. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną wystarczy kompost lub nawóz do roślin kwasolubnych. Nadmierne nawożenie azotem pobudza wzrost liści kosztem kwitnienia. Większość magnolii jest dobrze mrozoodporna, zwykle do –20 do –25 °C, niektóre gatunki nawet bardziej. Problemem nie są zimowe mrozy, lecz wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić kwiaty. Młode rośliny zaleca się zimą zabezpieczyć ściółką. Są na ogół zdrowe i odporne, choroby i szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Najczęstsze problemy wiążą się z nieodpowiednią glebą (chloroza przy nadmiarze wapnia, uszkodzenie korzeni przez suszę). Cięcie nie jest potrzebne, a magnolie źle je znoszą. Wykonuje się jedynie lekkie usuwanie suchych lub uszkodzonych gałęzi, najlepiej krótko po przekwitnięciu. Silne lub powtarzane cięcie może ograniczyć kwitnienie.

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii 

Autor: Nikol | Rewizja: 16.1. 2026