Magnolia pośrednia 'WB Salem' Magnolia × soulangeana 'WB Salem'

Opis szczegółowy produktu

Magnolia pośrednia 'WB Salem' - elegancka odmiana, która powstała we Francji ze skrzyżowania gatunków Magnolia denudata i Magnolia liliiflora, a od XIX wieku należy do sprawdzonych magnolii zrzucających liście w Europie Środkowej. Odmiana 'WB Salem' w formie kolumnowej tworzy węższą, kolumnowo rosnącą koronę, dzięki czemu zmieści się także w mniejszym ogrodzie lub ogródku przed domem. W warunkach klimatycznych Polski dorasta zwykle do około 5–8 m wysokości i około 2–3 m szerokości, ma mocne rozgałęzienia szkieletowe i średnie tempo wzrostu. Pąki kwiatowe zawiązują się już latem poprzedniego roku, a wiosną otwierają się na jeszcze bezlistnych pędach, najczęściej w kwietniu. Duże, kielichowate kwiaty o średnicy około 15–20 cm są z zewnątrz fioletoworóżowe do purpurowych, wewnątrz białe i często wydzielają delikatny, czysty zapach. Po kwitnieniu rozwijają się szeroko jajowate, sztywne liście o ciemnozielonej barwie, jesienią żółkną i opadają. Roślina nie ma cierni i sprawdza się jako soliter oraz pionowy akcent w kompozycji z rododendronami, azaliami japońskimi i wiosennymi roślinami cebulowymi. Podsadzenie funkiami lub paprociami pomaga ocienić płytki system korzeniowy i utrzymać równomierną wilgotność gleby.

Uprawa: Magnolie wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego, osłoniętego przed zimnymi wiatrami. Najlepiej rosną w miejscu z dużą ilością światła, ale o spokojnym mikroklimacie. Odpowiada im głębsza, próchniczna, przepuszczalna i równomiernie wilgotna gleba, najlepiej lekko kwaśna (pH 5,0–6,5). Nie znoszą gleb wapiennych, ciężkich i podmokłych. Ściółkowanie korą lub kompostem z liści jest bardzo ważne, ponieważ mają płytki system korzeniowy. Podlewanie jest kluczowe zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i podczas suszy. Magnolie źle znoszą przesuszenie, szczególnie latem. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną wystarczy kompost lub nawóz do roślin kwasolubnych. Nadmierne nawożenie azotem pobudza wzrost liści kosztem kwitnienia. Większość magnolii jest dobrze mrozoodporna, zwykle do –20 do –25 °C, niektóre gatunki nawet bardziej. Problemem nie są zimowe mrozy, lecz wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić kwiaty. Młode rośliny zaleca się zimą zabezpieczyć ściółką. Są na ogół zdrowe i odporne, choroby i szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Najczęstsze problemy wiążą się z nieodpowiednią glebą (chloroza przy nadmiarze wapnia, uszkodzenie korzeni przez suszę). Cięcie nie jest potrzebne, a magnolie źle je znoszą. Wykonuje się jedynie lekkie usuwanie suchych lub uszkodzonych gałęzi, najlepiej krótko po kwitnieniu. Silne lub powtarzane cięcie może ograniczyć kwitnienie.

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii 

Autor: Nikol | Rewizja: 16.1. 2026