Magnolia Siebolda Magnolia sieboldii

Opis szczegółowy produktu

Magnolia Siebolda  - pochodzi z Azji Wschodniej, głównie z Chin, Korei i Japonii. Gatunek nazwano na cześć kolekcjonera roślin Philippa Franza von Siebolda. Tworzy sezonowy krzew lub niewielkie drzewo o rozłożystym pokroju i delikatnie owłosionych pędach, w naszych warunkach klimatycznych zwykle o wysokości 3–6 m i szerokości 3–5 m, w bardzo dobrych warunkach może być wyższa. Kwitnie dopiero po rozwinięciu liści, zazwyczaj od końca maja do lipca, przez kilka tygodni. Kwiaty są miseczkowate, o średnicy 8–10 cm, białe do kremowobiałych, z wyrazistymi purpurowoczerwonymi pręcikami. Po rozwinięciu często przechylają się na bok lub zwieszają w dół i przyjemnie pachną. Liście są szerokojajowate, długości 10–15 cm, latem średnio zielone, jesienią żółkną. Po przekwitnięciu mogą rozwinąć się różowe owocostany, które jesienią pękają, odsłaniając pomarańczowoczerwone nasiona, ozdobne i chętnie zjadane przez ptaki. W ogrodzie sprawdza się jako soliter w lekkim cieniu, w podszycie wyższych drzew lub w kompozycjach z rododendronami, kalinami i paprociami, gdzie wyeksponowane zostaje jej letnie kwitnienie.

Uprawa: Magnolie wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego, osłoniętego od zimnych wiatrów. Najlepiej rosną w miejscu z dużą ilością światła, ale o spokojnym mikroklimacie. Odpowiada im głęboka, próchniczna, przepuszczalna i równomiernie wilgotna gleba, najlepiej lekko kwaśna (pH 5,0–6,5). Nie znoszą gleb wapiennych, ciężkich i podmokłych. Ściółkowanie korą lub kompostem liściowym jest bardzo ważne, ponieważ mają płytki system korzeniowy. Podlewanie ma kluczowe znaczenie zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Magnolie źle znoszą przesuszenie, szczególnie latem. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną wystarczy kompost lub nawóz do roślin kwasolubnych. Nadmiar azotu pobudza wzrost liści kosztem kwitnienia. Większość magnolii jest dobrze mrozoodporna, zwykle od –20 do –25 °C, niektóre gatunki nawet bardziej. Problemem nie są zimowe mrozy, lecz wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić kwiaty. Młode rośliny zaleca się zimą zabezpieczyć ściółką. Są na ogół zdrowe i odporne, choroby i szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Najczęstsze problemy wynikają z nieodpowiedniej gleby (chloroza na glebach wapiennych, uszkodzenie korzeni przez suszę). Cięcie nie jest potrzebne, a magnolie źle je znoszą. Wykonuje się jedynie lekkie usuwanie suchych lub uszkodzonych gałęzi, najlepiej krótko po przekwitnięciu. Silne lub powtarzane cięcie może ograniczyć kwitnienie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 17.02.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii