Magnolia Soulange’a Magnolia x soulangeana

Opis szczegółowy produktu

Magnolia Soulange'a - historyczny mieszaniec Magnoliaceae, powstały ze skrzyżowania Magnolia denudata i Magnolia liliiflora. Wyhodowany przez francuskiego botanika Étienne Soulange-Bodina w pierwszej tercji XIX wieku, szybko stał się jedną z najczęściej uprawianych magnolii liściastych w Europie. W warunkach Republiki Czeskiej sprawdza się jako soliter do przydomowych ogródków i parkowych trawników. Pokrojem tworzy szeroko rozłożysty, często wielopniowy krzew lub małe drzewo, w dorosłości zazwyczaj 4–6 m wysokości i 4–6 m szerokości. Liście są jajowato-eliptyczne, ciemnozielone, jesienią żółkną. Największą ozdobą są kwiaty: na przełomie kwietnia i maja na nagich gałęziach otwierają się kwiaty w kształcie tulipana z 6–9 listkami okwiatu, wewnątrz białawe do czysto białych, a z zewnątrz różowe do purpurowych, zazwyczaj o szerokości 15–25 cm, u części odmian delikatnie pachnące. Po przekwitnięciu rozwijają się stożkowate owocostany z nasionami w czerwonym okryciu, ozdobne raczej drugorzędnie. Odmiana jest łączona z wiosennymi roślinami cebulowymi, berberysami o purpurowych liściach lub wcześnie wypuszczającymi trawy, które po przekwitnięciu zmiękczają sylwetkę korony. Tempo wzrostu jest umiarkowane, a osiągnięcie pełnej wielkości zazwyczaj wymaga około 10–20 lat. Pąki są duże, filcowate i tworzą się już pod koniec lata poprzedniego roku, dlatego jest wrażliwa na późne wiosenne mrozy i niewłaściwy cięcie. W okresie kwitnienia dostarcza wczesnego nektaru i pyłku dla pszczół i trzmieli.

Uprawa: Wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego, osłoniętego od zimnych wiatrów. Najlepiej rozwijają się w miejscu, gdzie mają wystarczająco dużo światła, ale spokojny mikroklimat. Odpowiada im głębsza, próchnicza, przepuszczalna i równomiernie wilgotna gleba, idealnie lekko kwaśna (pH 5,0–6,5). Nie znoszą wapiennych, ciężkich i nadmiernie wilgotnych gleb. Ściółkowanie korą lub liśćmi jest bardzo ważne, ponieważ mają płytki system korzeniowy. Podlewanie jest kluczowe głównie w pierwszych latach po posadzeniu i podczas suszy. Magnolie źle znoszą przesuszenie, zwłaszcza latem. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną wystarczy kompost lub nawóz dla roślin kwasolubnych. Nadmierne nawożenie azotem sprzyja wzrostowi liści kosztem kwitnienia. Większość magnolii jest dobrze mrozoodporna, zazwyczaj do –20 do –25 °C, niektóre gatunki nawet więcej. Problemem nie są zimowe mrozy, ale wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić kwiaty. Młode rośliny warto zimą chronić ściółką. Są ogólnie zdrowe i odporne, choroby i szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Najczęstsze problemy związane są z niewłaściwą glebą (chloroza z powodu wapnia, uszkodzenie korzeni przez suszę). Cięcie nie jest potrzebne, a magnolie znoszą je źle. Przeprowadza się jedynie lekkie usuwanie suchych lub uszkodzonych gałęzi, najlepiej krótko po kwitnieniu. Silne lub powtarzające się cięcie może ograniczyć kwitnienie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 16.02.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii