Mak wschodni 'Beauty of Livermere' Papaver orientale 'Beauty of Livermere'

Opis szczegółowy produktu

Mak wschodni 'Beauty of Livermere' - to jedna z najpopularniejszych, majestatycznych odmian wieloletniego maku, słynąca z głębokiej, ciemnej barwy i silnego wzrostu. Roślina tworzy bujne przyziemne rozety z grubo klapowanych, gęsto owłosionych, szarozielonych liści. W okresie kwitnienia wypuszcza mocne, prosto wzniesione pędy, które u dorosłych roślin osiągają wysokość od 80 do 100 cm, co czyni tę odmianę jedną z najwyższych przedstawicielek gatunku. Jest w pełni mrozoodporny. Cała roślina pokryta jest sztywnymi włoskami. Uwaga, po uszkodzeniu wydziela mleczny sok, który zawiera alkaloidy i jest trujący po spożyciu. Główny walor estetyczny tkwi w ogromnych rozmiarach kwiatów i ich nasyconej, dramatycznej barwie. W maju i czerwcu na szczytach pędów otwierają się masywne, miseczkowate kwiaty o średnicy do 15 cm. Płatki mają gładki brzeg i głęboki, krwisto- aż ciemnoczerwony odcień z wyrazistą, czarną, aksamitną plamą u nasady każdego płatka, otoczoną gęstym wieńcem ciemnych pręcików. To idealna dominanta na mieszane rabaty bylinowe, do ogrodów wiejskich i na kompozycje stepowe. Po przekwitnięciu, w ciągu lata, nadziemna część rośliny całkowicie zamiera (liście zasychają, a roślina wycofuje się do korzeni), dlatego warto łączyć go na rabacie z bylinami letnimi lub jesiennymi, które latem estetycznie zakryją puste miejsce.

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych najlepiej rośnie w pełnym słońcu i w miejscu osłoniętym od wiatru, gdzie pędy lepiej się trzymają. Najodpowiedniejsza jest głębsza, przepuszczalna gleba bez długotrwałego zalewania, najczęściej gliniasto-piaszczysta do gliniastej, o pH około 6,5–7,5, z odpowiednią ilością materii organicznej, ale bez przenawożenia azotem. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i podczas wiosennego wzrostu, w okresie letniego spoczynku sprawdza się raczej suchszy reżim. Nawożenie ogranicza się zwykle do wiosennej dawki kompostu lub zrównoważonego nawozu, aby pędy nie zmiękły. Przekwitłe pędy usuwa się u nasady rozety liściowej, co utrzymuje schludny wygląd rabaty i pozwala roślinie lepiej przygotować się do jesiennego odrastania. Dojrzałe kępy są mrozoodporne mniej więcej do -30 do -34 °C, młode nasadzenia docenią w pierwszą zimę lekką, suchą ściółkę. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do maja lub we wrześniu i październiku, aby dobrze się ukorzeniły. Ze względu na szerokość kępy 0,5–0,7 m stosuje się rozstawę około 50–70 cm, co odpowiada mniej więcej 2–3 roślinom na m². Najczęstszym problemem bywa mączniak prawdziwy przy zbyt gęstych nasadzeniach oraz gnicie korzeni w ciężkiej, stale mokrej glebie, dlatego pomaga przewiewne stanowisko i drenaż. W pojemnikach sprawdza się tylko w większych donicach z mineralnym, przepuszczalnym podłożem, ponieważ korzeń jest kruchy i gorzej znosi przesadzanie.

Autor: Lucie | Rewizja: 20.5. 2026