Mak wschodni 'Beauty of Livermere' - Papaver orientalis 'Beauty of Livermere' Papaver orientalis 'Beauty of Livermere'

Opis szczegółowy produktu

Mák wschodni 'Beauty of Livermere' - jest jedną z najpopularniejszych, majestatycznych odmian maku wieloletniego, znanego ze swojej głębokiej, ciemnej barwy i krzepkiego wzrostu. Roślina tworzy obfite przyziemne rozety z grubo klapowanych, silnie owłosionych, szarozielonych liści. W okresie kwitnienia wypuszcza silne, proste łodygi, które w dorosłości osiągają wysokość 80 do 100 cm, co czyni tę odmianę jednym z najwyższych przedstawicieli swojego gatunku. Jest w pełni mrozoodporny. Cała roślina pokryta jest sztywnymi włoskami. Uwaga, przy uszkodzeniu wydziela mleczny sok, który zawiera alkaloidy i jest toksyczny po spożyciu. Główny walor estetyczny tkwi w olbrzymich rozmiarach kwiatów i ich nasyconej, dramatycznej barwie. W maju i czerwcu na końcach łodyg otwierają się masywne, miseczkowate kwiaty o średnicy do 15 cm. Płatki kwiatowe mają gładkie brzegi i mają głęboki, krwistoczerwony do ciemnoczerwonego odcień z wyraźną, czarną, aksamitną plamką u nasady każdego płatka, otoczoną gęstym wieńcem ciemnych pręcików. Jest to idealna roślina dominująca na rabatach bylinowych, w ogrodach wiejskich i ekspozycjach stepowych. Po przekwitnieniu, latem, nadziemna część rośliny całkowicie zanika (liście usychają, a roślina kurczy się do korzeni), dlatego warto ją na rabacie łączyć z letnimi lub jesiennymi bylinami, które estetycznie zakryją puste miejsce latem.

Uprawa: W warunkach czeskich najlepiej rośnie w pełnym słońcu i na stanowisku zawietrznym, gdzie łodygi lepiej się trzymają. Najbardziej odpowiednia jest gleba głębsza, przepuszczalna, bez długotrwałego zalegania wody, często gliniasta lub gliniasta, o pH około 6,5–7,5 i dużej zawartości materii organicznej, ale bez nadmiernego nawożenia azotem. Podlewanie jest szczególnie ważne po posadzeniu i w okresie wiosennego wzrostu; podczas letnich upałów bardziej odpowiednia jest suchsza pogoda. Nawożenie zwykle ogranicza się do wiosennego dodawania kompostu lub zrównoważonego nawozu, aby zapobiec mięknięciu łodyg. Przekwitłe pędy usuwa się u nasady rozety liściowej, co pozwala utrzymać czysty wygląd rabaty i lepiej przygotować roślinę do jesiennego wzrostu. Dojrzałe kępy są mrozoodporne w przybliżeniu do -30 do -34 °C, młode nasadzenia docenią w pierwszej zimie lekki, suchy mulcz. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do maja lub od września do października, aby dobrze się zakorzeniły. Biorąc pod uwagę szerokość kępy 0,5–0,7 m, stosuje się rozstaw około 50–70 cm, co odpowiada około 2–3 roślinom na m². Najczęstszym problemem jest mączniak przy zagęszczonych nasadzeniach i gnicie korzeni w ciężkiej, stale mokrej glebie, dlatego pomocne jest przewiewne stanowisko i drenaż. W pojemnikach sprawdzą się tylko w większych doniczkach z przepuszczalnym podłożem mineralnym, ponieważ korzeń jest kruchy, a przesadzanie znosi gorzej.

Autor: Lucie | Rewizja: 20.05.2026