Mak wschodni 'Brillant' Papaver orientale 'Brillant'

Opis szczegółowy produktu

Mak wschodni 'Brillant' - wieloletnia bylina z rodziny makowatych, pochodząca z Kaukazu, północno-wschodniej Turcji i północnego Iranu. Odmiana 'Brillant' należy do klasycznych selekcji ogrodowych o miseczkowatych kwiatach w odcieniu pomarańczowo- do szkarłatnoczerwonego, z wyrazistym ciemnobordowym do czarnego środkiem. Pojedyncze kwiaty mają około 10–12 cm średnicy, przy dobrym odżywieniu nawet więcej, i pojawiają się najczęściej w maju i czerwcu na mocnych, delikatnie owłosionych łodygach. Roślina tworzy przyziemną rozetę głęboko podzielonych, szorstko owłosionych liści o szarozielonej barwie, w dotyku lekko aksamitnych. Charakterystyczny jest naturalny letni spoczynek: po przekwitnięciu liście stopniowo zasychają, a kępa na kilka tygodni zanika, by jesienią ponownie wytworzyć rozetę liściową. Ten rytm dobrze sprawdza się na rabatach bylinowych, gdzie puste miejsce wypełniają gatunki później ruszające z wegetacją, na przykład rudbekie, rozchodniki, trawy ozdobne czy bodziszki. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru zapylaczom, zwłaszcza trzmielom i pszczołom, a przekwitłe makówki są dekoracyjne także w suchych bukietach. Po przekwitnięciu tworzą się makówki z tarczką znamienia, które można pozostawić dla struktury lub ściąć. Roślina zawiera sok mleczny, który u osób wrażliwych może podrażniać skórę, dlatego przy pracy z nią używa się rękawic.

Uprawa: W warunkach klimatycznych Polski najlepiej rośnie w pełnym słońcu i w miejscu osłoniętym, gdzie łodygi lepiej się trzymają. Najodpowiedniejsza jest głębsza, przepuszczalna gleba bez długotrwałego zalewania, najczęściej gliniasto-piaszczysta do gliniastej, o pH około 6,5–7,5 i z odpowiednią ilością materii organicznej, ale bez przenawożenia azotem. Podlewanie jest ważne przede wszystkim po posadzeniu i podczas wiosennego wzrostu, w okresie letniego spoczynku lepiej sprawdza się bardziej suchy reżim. Nawożenie ogranicza się zwykle do wiosennej dawki kompostu lub zrównoważonego nawozu, aby łodygi nie wiotczały. Przekwitłe łodygi usuwa się u nasady rozety liściowej, co utrzymuje schludny wygląd rabaty i lepiej przygotowuje roślinę do jesiennego odrastania. Dojrzałe kępy są mrozoodporne mniej więcej do -30 do -34 °C, młode nasadzenia docenią w pierwszą zimę lekką, suchą ściółkę. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do maja lub we wrześniu i październiku, aby dobrze się ukorzeniły. Ze względu na szerokość kępy 0,5–0,7 m stosuje się rozstawę około 50–70 cm, co odpowiada mniej więcej 2–3 roślinom na m². Najczęstszym problemem bywa mączniak prawdziwy w zbyt gęstych nasadzeniach oraz gnicie korzeni w ciężkiej, stale mokrej glebie, dlatego pomaga przewiewne stanowisko i drenaż. W pojemnikach sprawdza się tylko w większych donicach z mineralnym, przepuszczalnym podłożem, ponieważ korzeń jest kruchy i gorzej znosi przesadzanie. 

Autor: Nikol | Rewizja: 4.2. 2026