Mak wschodni 'Harlem' Papaver orientale 'Harlem'

Opis szczegółowy produktu

Mak wschodni 'Harlem' - należy do grupy nowoczesnych odmian, wyhodowanych z myślą o sztywniejszych łodygach i nietypowych odcieniach barw. Gatunek wyjściowy, mak wschodni, pochodzi z Kaukazu i Azji Mniejszej, gdzie porasta nasłonecznione zbocza. Odmiana 'Harlem' tworzy przyziemną rozetę szorstko owłosionych, soczyście zielonych, głęboko podzielonych liści, które mogą osiągać do 30 cm długości. W maju i czerwcu wyrastają sztywne, wzniesione łodygi zakończone dużymi kwiatami. Płatki mają fakturę przypominającą delikatnie zmięty papier jedwabny, a ich barwa jest u tej odmiany intensywnie winna z purpurowymi refleksami, uzupełniona wyraźnymi czarnymi plamami u nasady, otaczającymi pierścień ciemnych pręcików. Kwiaty są miododajne i dostarczają zapylaczom obfitości pyłku. W ogrodzie zaleca się łączenie z bylinami, takimi jak kocimiętka (Nepeta), szałwie czy trawy ozdobne, które wypełnią puste miejsce po tym, jak mak w połowie lata zaschnie i przejdzie w stan spoczynku w podziemnych kłączach. Kwiaty nadają się na kwiat cięty, zaleca się ścinać je w fazie pękającego pąka i krótko opalić koniec łodygi płomieniem, aby zatrzymać wyciek soku mlecznego (lateksu). 

Uprawa: W warunkach klimatycznych Polski dobrze rośnie w pełnym słońcu i w osłoniętym miejscu, gdzie łodygi lepiej się trzymają. Najodpowiedniejsza jest głębsza, przepuszczalna gleba bez długotrwałego zalewania, często gliniasto-piaszczysta do gliniastej, o pH około 6,5–7,5, z odpowiednią ilością materii organicznej, ale bez przenawożenia azotem. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i podczas wiosennego wzrostu, w okresie letniego spoczynku lepszy jest suchszy reżim. Nawożenie ogranicza się zwykle do wiosennej dawki kompostu lub zrównoważonego nawozu, aby łodygi nie zmiękły. Przekwitłe łodygi usuwa się u nasady rozety liściowej, co utrzymuje estetyczny wygląd rabaty i lepiej przygotowuje roślinę do jesiennego odrastania. Dojrzałe kępy są mrozoodporne mniej więcej do -30 do -34 °C, młode nasadzenia docenią w pierwszą zimę lekką suchą ściółkę. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do maja lub we wrześniu i październiku, aby dobrze się ukorzeniły. Ze względu na szerokość kępy 0,5–0,7 m stosuje się rozstawę około 50–70 cm, co odpowiada mniej więcej 2–3 roślinom na m². Najczęstszym problemem bywa mączniak prawdziwy w zbyt gęstych nasadzeniach oraz zgnilizna korzeni w ciężkiej, stale mokrej glebie, dlatego pomaga przewiewne stanowisko i drenaż. W pojemnikach sprawdza się tylko w większych donicach z mineralnym, przepuszczalnym podłożem, ponieważ korzeń jest kruchy i gorzej znosi przesadzanie. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 28.04. 2026

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych