Mak wschodni 'Prinzessin Vict. Louise' - Papaver orientale 'Prinzessin Vict. Louise' Papaver orientalis 'Prinzessin Vict. Louise'

Opis szczegółowy produktu

Mak wschodni 'Prinzessin Vict. Louise' - odmiana maku wschodniego, ceniona za swoje wspaniałe kwiaty i atrakcyjny wygląd. Odmiana 'Prinzessin Victoria Louise' to tradycyjna selekcja ogrodowa, ceniona za łososiowo-różowe kwiaty z ciemnym, prawie czarnofioletowym środkiem. Od maja do czerwca nad przyziemną rozetą liści wznoszą się sztywne, delikatnie szczeciniaste łodygi, na których otwierają się miseczkowate kwiaty o średnicy około 12–20 cm, z delikatnie pofałdowanymi płatkami przypominającymi bibułę. Pąki przed kwitnieniem zwisają, a tuż przed otwarciem prostują się. Liście są szarozielone, głęboko powcinane i szorstko owłosione, wiosną tworzą wyraźną teksturę. Po kwitnieniu następuje naturalna letnia spoczynka, liście stopniowo zasychają, a kępa na kilka tygodni się kurczy, aby jesienią ponownie utworzyć niską rozetę. Po kwitnieniu główki makowe pozostawione na łodygach mogą dojrzewać, a nasiona zazwyczaj wybarwiają się w lipcu do sierpnia. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru zapylaczom, zwłaszcza trzmielom i pszczołom, a przekwitłe główki makowe z tarczką nadają się również do suchych bukietów. Na rabatach dobrze komponuje się z bylinami, które później zakryją miejsce po zaschnięciu, na przykład z rudbekiami, rozchodnikami, szałwiami lub trawami ozdobnymi. Roślina nie tworzy cierni, zapach jest zazwyczaj niewyraźny, a dzięki okazałym kwiatom prezentuje się jako soliter nawet w mniejszych grupach.

Uprawa: W warunkach czeskich najlepiej rośnie w pełnym słońcu i na stanowisku zawietrznym, gdzie łodygi lepiej się trzymają. Najbardziej odpowiednia jest gleba głębsza, przepuszczalna, bez długotrwałego zalegania wody, często gliniasta lub gliniasta, o pH około 6,5–7,5 i dużej zawartości materii organicznej, ale bez nadmiernego nawożenia azotem. Podlewanie jest szczególnie ważne po posadzeniu i w okresie wiosennego wzrostu; podczas letnich upałów bardziej odpowiednia jest suchsza pogoda. Nawożenie zwykle ogranicza się do wiosennego dodawania kompostu lub zrównoważonego nawozu, aby zapobiec mięknięciu łodyg. Przekwitłe pędy usuwa się u nasady rozety liściowej, co pozwala utrzymać czysty wygląd rabaty i lepiej przygotować roślinę do jesiennego wzrostu. Dojrzałe kępy są mrozoodporne w przybliżeniu do -30 do -34 °C, młode nasadzenia docenią w pierwszej zimie lekki, suchy mulcz. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do maja lub od września do października, aby dobrze się zakorzeniły. Biorąc pod uwagę szerokość kępy 0,5–0,7 m, stosuje się rozstaw około 50–70 cm, co odpowiada około 2–3 roślinom na m². Najczęstszym problemem jest mączniak przy zagęszczonych nasadzeniach i gnicie korzeni w ciężkiej, stale mokrej glebie, dlatego pomocne jest przewiewne stanowisko i drenaż. W pojemnikach sprawdzą się tylko w większych doniczkach z przepuszczalnym podłożem mineralnym, ponieważ korzeń jest kruchy, a przesadzanie znosi gorzej.

Autor: Nikol | Rewizja: 4.2.2026