Mak wschodni 'Prinzessin Vict. Louise' Papaver orientale 'Prinzessin Vict. Louise'

Opis szczegółowy produktu

Mak wschodni 'Prinzessin Vict. Louise' - odmiana maku wschodniego ceniona za piękne kwiaty i atrakcyjny wygląd. Odmiana 'Prinzessin Victoria Louise' to tradycyjna selekcja ogrodowa o łososioworóżowych kwiatach z ciemnym, niemal czarnofioletowym okiem. W maju i czerwcu nad przyziemną rozetą wznoszą się mocne, delikatnie szczeciniaste pędy, na których otwierają się miseczkowate kwiaty o średnicy około 12–20 cm, z lekko pofalowanymi płatkami przypominającymi bibułę. Pąki przed rozkwitem zwisają, a tuż przed otwarciem się prostują. Liście są szarozielone, głęboko podzielone i szorstko owłosione, wiosną tworzą wyrazistą fakturę. Po przekwitnieniu następuje naturalny letni spoczynek, liście stopniowo zasychają, a kępa na kilka tygodni zanika, by jesienią ponownie wytworzyć niską rozetę. Pozostawione na pędach makówki mogą dojrzewać, a nasiona wybarwiają się zwykle w lipcu i sierpniu. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru zapylaczom, zwłaszcza trzmielom i pszczołom, a przekwitłe makówki z tarczką znamienia sprawdzają się w suchych bukietach. Na rabatach dobrze współgra z bylinami, które później zasłonią miejsce po zaniknięciu, na przykład z jeżówkami, rozchodnikami, szałwiami czy trawami ozdobnymi. Roślina nie ma kolców, zapach jest zwykle mało wyczuwalny, a dzięki efektownym kwiatom dobrze prezentuje się jako soliter i w mniejszych grupach.

Uprawa: W polskich warunkach klimatycznych dobrze rośnie w pełnym słońcu i w miejscu osłoniętym od wiatru, gdzie pędy lepiej się trzymają. Najodpowiedniejsza jest głębsza, przepuszczalna gleba bez długotrwałego zalewania, często gliniasto-piaszczysta do gliniastej, o pH około 6,5–7,5, z odpowiednią ilością materii organicznej, ale bez przenawożenia azotem. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i podczas wiosennego wzrostu, w okresie letniego spoczynku lepiej sprawdza się bardziej suchy reżim. Nawożenie ogranicza się zwykle do wiosennej dawki kompostu lub zrównoważonego nawozu, aby pędy nie zmiękły. Przekwitłe pędy usuwa się u nasady rozety liściowej, dzięki czemu rabata zachowuje schludny wygląd, a roślina lepiej przygotowuje się do jesiennego odrastania. Dobrze ukorzenione kępy są mrozoodporne mniej więcej do -30 do -34 °C, młode nasadzenia w pierwszą zimę docenią lekką, suchą ściółkę. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do maja lub we wrześniu i październiku, aby dobrze się ukorzeniły. Ze względu na szerokość kępy 0,5–0,7 m stosuje się rozstawę około 50–70 cm, co odpowiada mniej więcej 2–3 roślinom na m². Najczęstszym problemem bywa mączniak prawdziwy w zbyt gęstych nasadzeniach oraz gnicie korzeni w ciężkiej, stale mokrej glebie, dlatego pomaga przewiewne stanowisko i drenaż. W pojemnikach sprawdza się tylko w większych donicach z mineralnym, przepuszczalnym podłożem, ponieważ korzeń jest kruchy i roślina gorzej znosi przesadzanie. 

Autor: Nikol | Rewizja: 4.2. 2026