Mamutowiec olbrzymi 'Healthy Mammoth Two' Sequoiadendron giganteum 'Healthy Mammoth Two'

Opis szczegółowy produktu

Mamutowiec olbrzymi 'Healthy Mammoth Two' - odmiana 'Healthy Mammoth Two' została wyhodowana w Holandii i wprowadzona na rynek w 2021 roku jako część kolekcji ukierunkowanej na wigor i odporność na choroby grzybowe. Tworzy regularnie stożkowate, gęsto rozgałęzione drzewo iglaste o wyraźnie ciemnozielonym ulistnieniu, które zimą zwykle nie przebarwia się na brązowo. Igły są łuskowate do szpilkowatych, długości około 1–1,2 cm, miękkie w dotyku i ułożone na pędach spiralnie. Kora jest czerwonobrązowa, włóknista i z wiekiem głęboko bruzdowana, a pień stopniowo grubieje. Jesienią mogą pojawiać się wzniesione szyszki, po dojrzeniu czerwonobrązowe, o długości około 5–8 cm. W kompozycji ogrodowej najlepiej sprawdza się jako drzewo soliterowe z dużą ilością miejsca, gdzie w pełni widać rysunek pnia i zwarty pokrój, ewentualnie w towarzystwie różaneczników, paproci i krzewów okrywowych w półcieniu.

Mamutowiec olbrzymi - wyjątkowo efektowne, szybko rosnące, zimozielone drzewo iglaste. Gatunek, który w naszych warunkach klimatycznych osiąga wysokość 30–50 m przy średnicy korony 8–9 m. W naturalnym środowisku może przekraczać nawet 100 m. Należy do najpotężniejszych drzew na świecie. Wyróżnia się regularną, piramidalną koroną. Czerwonobrązowe gałęzie są lekko zwisające, z wzniesionymi końcami. Igły tego drzewa są ostre, niebieskawozielone i ułożone spiralnie. Ozdobą tego iglaka są młode, wzniesione szyszki, które po dojrzeniu, zwykle w 2. roku, zwisają. Ten iglak stanie się prawdziwym okazem każdego rozległego ogrodu. 

Uprawa: Wybiera się stanowisko w pełnym słońcu, w cieplejszych regionach Polski dobrze znosi także lekki półcień, najlepiej osłonięte od wiatru, o większej wilgotności powietrza. Najlepiej sprawdza się gleba głębsza, żyzna i równomiernie wilgotna, a przy tym przepuszczalna, o pH około 5,0–7,0. Długotrwała susza spowalnia wzrost, natomiast stałe zalewanie zwiększa ryzyko uszkodzenia korzeni, dlatego na glebach ciężkich zaleca się warstwę drenażową oraz ściółkę z kory lub zrębków. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, dbając o regularne podlewanie przez pierwsze 2–3 lata. Wystarcza umiarkowane nawożenie, wiosną kompostem lub nawozem o spowolnionym działaniu do iglaków, cięcia zwykle się nie wykonuje, usuwa się jedynie uszkodzone gałęzie. Odmiana jest mniej podatna na szarą pleśń, jednak w zagęszczonych, słabo przewietrzanych nasadzeniach mogą pojawiać się grzybowe plamistości. Dojrzałe rośliny zwykle znoszą mrozy około -17 °C, młode nasadzenia mogą podczas bezśnieżnych mrozów cierpieć z powodu przesuszenia, dlatego pomaga zimowa ściółka i podlanie przed zimą. Dla długowiecznego wzrostu ważna jest przestrzeń, końcowa wysokość w Europie może po dziesięcioleciach osiągnąć 30–50 m, dlatego zaleca się odstęp około 8–12 m od innych drzew i budynków. Drzewo znosi wiatr, ale najbardziej wyrównany pokrój osiąga w osłoniętych miejscach. W pierwszej dekadzie dorasta zwykle do kilku metrów, później tempo wzrostu rośnie w zależności od wilgotności i głębokości gleby. Roślina nie ma cierni i uchodzi za zazwyczaj nietrującą. Niewskazane jest zagęszczanie gleby i kostka brukowa w strefie korzeniowej.

Autor: Nikol | Rewizja: 13.2. 2026