Mandarynka 'Avana Tardivo di Ciaculli' Citrus deliciosa 'Avana Tardivo di Ciaculli'

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka 'Avana Tardivo di Ciaculli'  - historyczna odmiana mandarynki śródziemnomorskiej, powstała w latach 40. XX wieku jako spontaniczna mutacja odmiany 'Avana' w sycylijskiej miejscowości Ciaculli pod Palermo. W pojemniku drzewko osiąga około 1,5-2 m wysokości i tworzy zwartą, gęsto ulistnioną koronę o podobnej średnicy, z nielicznymi cierniami. Liście są wąskie, intensywnie zielone i zimozielone, dzięki czemu roślina zachowuje walory dekoracyjne przez cały rok. Wiosną, zwykle w marcu i kwietniu, pojawia się mnóstwo drobnych, białych kwiatów o bardzo intensywnym zapachu, które wabią owady zapylające. Owoce są średniej wielkości, lekko spłaszczone, z gładką, cienką, pomarańczową skórką, która łatwo oddziela się od miąższu. Miąższ jest delikatny, bardzo soczysty, wyraźnie słodki z subtelną kwaskowatością i bogatym aromatem, a nasiona występują raczej sporadycznie. W warunkach śródziemnomorskich owoce dojrzewają od lutego do marca, czasem nawet do kwietnia, w uprawie pojemnikowej zwykle od końca zimy do wiosny, zależnie od warunków zimowania. Owoce zawierają przede wszystkim witaminę C, beta-karoten, błonnik oraz witaminy z grupy B i składniki mineralne, co wspiera urozmaiconą dietę i dobrą kondycję. W kuchni spożywa się je na surowo, dodaje do sałatek owocowych, soków i lemoniad, deserów pieczonych, marmolad i syropów, a także do potraw wytrawnych, w których podkreślają smak ryb i drobiu. Ze względu na wysoką zawartość olejków eterycznych wykorzystuje się je również w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym do produkcji olejków aromatycznych i ekstraktów.

Uprawa: Najlepsze jest pełne słońce i ciepły mikroklimat, na przykład przy ścianie południowej lub zachodniej, gdzie owoce szybciej dojrzewają. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę, np. mieszanka kompostu, włókna kokosowego i perlitu o pH 6–6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, podłoże nie może być rozmokłe ani całkowicie przeschnięte. Od marca do sierpnia nawozi się nawozem do cytrusów, w maju i czerwcu z większym udziałem potasu dla zrównoważonego smaku i barwy owoców, regularnie uzupełniając magnez i żelazo. Cięcie po zbiorze polega na usuwaniu krzyżujących się i przeciążających koronę pędów, co poprawia nasłonecznienie owoców. Sprawdza się uprawa w pojemnikach o pojemności 25–40 litrów, a przesadzanie co dwa lata do nieco większego pojemnika. Odmiana krótkotrwale znosi chłód, mimo to w październiku lub listopadzie przenosi się ją do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3–8 °C. Na zimę odpowiednia jest ogrzewana szklarnia, zadaszona weranda z naturalnym światłem lub wschodnie okno w chłodnym korytarzu, a pojemnik należy odizolować od zimnej podłogi.

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.11. 2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów