Mandarynka 'Clemenules' Citrus clementina 'Clemenules'

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka 'Clemenules' - tradycyjna odmiana klementynki, która powstała jako spontaniczna mutacja starszej odmiany 'Fina' w okolicach Nules we wschodniej Hiszpanii, skąd pochodzi także jej nazwa. Należy do klasycznych śródziemnomorskich klementynek o cienkiej skórce i słodkim smaku. Drzewo rośnie średnio silnie, tworzy kulistą do lekko rozłożystej koronę i ma zwykle jedynie słabo wykształcone ciernie. W pojemniku w naszych warunkach klimatycznych osiąga około 1,5–2 m wysokości i 1–1,5 m szerokości, zależnie od wielkości pojemnika i sposobu cięcia. Liście są lancetowate do podłużnie jajowatych, skórzaste, ciemnozielone i błyszczące, z wyraźnym nerwem głównym, dzięki czemu korona wygląda pełnie i ma intensywną barwę także zimą. Wiosną, zwykle w kwietniu i maju, w kątach liści pojawiają się białe kwiaty, pojedynczo lub w niewielkich pęczkach. Ich zapach jest typowo cytrusowy, intensywny i w czasie kwitnienia potrafi wypełnić całe stanowisko. Owoce są średniej wielkości do dużych, przeważnie o średnicy 5,5–7 cm, kuliste do lekko spłaszczonych. Skórka jest intensywnie pomarańczowa, średnio gruba, delikatnie ziarnista, po dojrzeniu dobrze oddziela się od miąższu, a owoce łatwo się obierają. Miąższ jest delikatny, bardzo soczysty, o słodkim, harmonijnym smaku i jedynie umiarkowanej kwasowości. W uprawie izolowanej owoce są niemal bezpestkowe, w obecności innych mandarynek w pobliżu może pojawić się kilka pestek. W naszych warunkach klimatycznych 'Clemenules' w pojemniku dojrzewa przeważnie od końca listopada do stycznia, zależnie od temperatury w miejscu zimowania. Świeże owoce służą jako owoce deserowe, dobrze nadają się również do wyciskania soku i do zimowych sałatek owocowych, a dzięki zawartości witaminy C i innych substancji roślinnych stanowią cenne uzupełnienie diety w chłodnej porze roku.

Uprawa: Odpowiednie jest stanowisko w pełnym słońcu i ciepły mikroklimat, na przykład przy ścianie południowej lub zachodniej, gdzie dojrzewanie przebiega szybciej. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę – mieszanka kompostu, włókna kokosowego i perlitu o pH 6–6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, podłoże nie może być rozmoknięte ani całkowicie przesuszone. Nawożenie od marca do sierpnia nawozem do cytrusów, w maju i czerwcu z wyższym udziałem potasu dla wyrównanego smaku i barwy owoców, regularnie uzupełnia się także magnez i żelazo. Cięcie po zbiorze polega na usuwaniu krzyżujących się i przeciążających pędów, co poprawia nasłonecznienie owoców. Sprawdza się uprawa w pojemnikach o pojemności 25–40 litrów, z przesadzaniem co dwa lata do nieco większego pojemnika. Odmiana krótkotrwale toleruje chłód, mimo to w październiku lub listopadzie przenosi się ją do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3–8 °C. Na zimę sprawdzi się ogrzewana szklarnia, zadaszona weranda z naturalnym światłem lub wschodnie okno w chłodnym korytarzu, a pojemnik należy odizolować od zimnej podłogi.

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.11. 2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów