Mandarynka 'Fedele' Citrus clementina 'Fedele'

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka 'Fedele' - odmiana klementynki, która powstała jako spontaniczna mutacja podstawowej śródziemnomorskiej klementynki 'Comune' w okolicach Massafry w prowincji Tarent na południu Włoch. Drzewko rośnie umiarkowanie silnie, ma lekko wzniesione główne konary i dość gęstą koronę, dzięki czemu dobrze sprawdza się w uprawie pojemnikowej. W naszych warunkach klimatycznych w donicy osiąga zwykle około 1,5–2 m wysokości i 1–1,5 m szerokości, w zależności od wielkości pojemnika i sposobu cięcia. Pędy mają jedynie krótkie ciernie lub są niemal bezcierniowe, co ułatwia pielęgnację. Liście są średniej wielkości, skórzaste, błyszczące, ciemnozielone i utrzymują się na roślinie przez cały rok. Kwiaty pojawiają się głównie od kwietnia do czerwca, są białe, zebrane w pęczki na końcach pędów, intensywnie pachnące i atrakcyjne dla pszczół oraz innych zapylaczy. Owoce są średniej wielkości do dużych, kuliste, o średniej masie około 80 g, z bardzo intensywnie pomarańczową, gładką i cieńszą skórką, która po pełnym dojrzeniu łatwo się obiera. Miąższ jest pomarańczowy, soczysty, słodki z delikatną kwaskowatością, a jeśli odmiana rośnie bez obcych zapylaczy, jest praktycznie bezpestkowy. W porównaniu z odmianą 'Comune' 'Fedele' dojrzewa mniej więcej dwa do trzech tygodni wcześniej. W naszych warunkach, przy uprawie w pojemniku, owoce dojrzewają zwykle w październiku i listopadzie, zależnie od przebiegu lata i stanowiska rośliny. Przeznacza się je głównie do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych i soków, a dzięki słodkiemu smakowi i braku pestek są odpowiednie także dla dzieci. Podobnie jak inne klementynki stanowią źródło witaminy C i innych substancji o działaniu przeciwutleniającym, wspierających urozmaiconą i zrównoważoną dietę.

Uprawa: Najlepsze jest pełne słońce i ciepły mikroklimat, na przykład przy ścianie południowej lub zachodniej, gdzie dojrzewanie owoców przebiega szybciej. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i dobrze przepuszczalne, np. mieszanka kompostu, włókna kokosowego i perlitu o pH 6–6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, podłoże nie może być rozmokłe ani całkowicie przeschnięte. Nawożenie prowadzi się od marca do sierpnia nawozem do cytrusów, w maju i czerwcu z większym udziałem potasu dla wyrównanego smaku i barwy owoców, regularnie uzupełnia się też magnez i żelazo. Cięcie po zbiorze polega na usuwaniu krzyżujących się i przeciążających pędów, co poprawia nasłonecznienie owoców. Sprawdza się uprawa w pojemnikach o pojemności 25–40 litrów, z przesadzaniem co dwa lata do nieco większego pojemnika. Odmiana krótkotrwale znosi chłód, mimo to w październiku lub listopadzie przenosi się ją do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3–8 °C. Na zimę dobrze sprawdza się temperowana szklarnia, zadaszona weranda z naturalnym światłem lub wschodnie okno w chłodnym korytarzu, przy czym pojemnik należy odizolować od zimnej podłogi.

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.11. 2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów