Mandarynka 'Fina' Citrus × clementina 'Fina'

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka 'Fina' - należy do historycznych klementynek pochodzących z Algierii, skąd rozpowszechniła się zwłaszcza w Hiszpanii i innych regionach śródziemnomorskich. Zalicza się do cytrusów o małym i średnim wzroście, które dobrze sprawdzają się w uprawie pojemnikowej. W warunkach Europy Środkowej tworzy zimozielone drzewko o wysokości około 2–3 m i szerokości około 1,5–2 m. Korona jest naturalnie zaokrąglona i średnio gęsta, a pędy są tylko słabo ciernite lub prawie bezcierniste. Liście są wąskojajowate do lancetowatych, długości 5–10 cm, skórzaste, ciemnozielone i dość błyszczące, a po roztarciu przyjemnie pachną. Wiosną, zwykle od kwietnia do czerwca, pojawiają się białe kwiaty, zebrane w pęczki lub pojedyncze, średniej wielkości i intensywnie aromatyczne. Kwitnienie jest zazwyczaj obfite, a kwiaty wabią pszczoły i inne owady zapylające. Owoce są małe do średnich, spłaszczono-kuliste, o średnicy około 5–7 cm. Mają cienką, gładką skórkę w intensywnie pomarańczowym kolorze, która bardzo łatwo się obiera. Miąższ jest delikatny, soczysty i słodki, z lekką kwaskowością i typowym aromatem klementynki. Przy ograniczonym zapylaniu krzyżowym nasiona pojawiają się tylko sporadycznie, zwłaszcza gdy w pobliżu nie kwitną inne cytrusy. W pojemnikach w klimacie umiarkowanym owoce dojrzewają stopniowo w miesiącach zimowych. Dojrzałe owoce najlepiej spożywać na świeżo. Nadają się też do sałatek owocowych i deserów oraz do wyciskania soku. Skórka bogata w aromatyczne olejki eteryczne doskonale nadaje się do aromatyzowania napojów i słodkich wypieków. Podobnie jak inne cytrusy owoce wzbogacają codzienną dietę o witaminę C, karotenoidy i inne substancje o działaniu przeciwutleniającym.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce i ciepły mikroklimat, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie, gdzie owoce szybciej dojrzewają. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę. Dobrze sprawdza się mieszanka kompostu, włókna kokosowego i perlitu o pH 6–6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, tak aby podłoże nie było rozmoczone ani całkowicie przesuszone. Od marca do sierpnia nawozi się nawozem do cytrusów. W maju i czerwcu stosuje się nawóz z większym udziałem potasu, co sprzyja wyrównanemu smakowi i barwie owoców. Regularnie uzupełnia się też magnez i żelazo. Cięcie po zbiorze polega na usuwaniu krzyżujących się i przeciążających koronę pędów, co poprawia nasłonecznienie owoców. Sprawdzona jest uprawa w pojemnikach o objętości 25–40 litrów. Co dwa lata przesadza się roślinę do nieco większego pojemnika. Odmiana krótkotrwale znosi chłód, mimo to w październiku lub listopadzie przenosi się ją do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3–8 °C. Na zimę dobrze sprawdza się ogrzewana szklarnia, zadaszona weranda z naturalnym światłem lub wschodnie okno w chłodnym korytarzu. Pojemnik należy odizolować od zimnej posadzki.

Autor: Kristýna | Rewizja: 19.11. 2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów