Mandarynka 'Jubilsini' Citrus sp. 'Jubilsini'

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka 'Jubilsini' - należy do hybrydowych cytrusów o słabym wzroście, wyhodowanych na terenie byłego Związku Radzieckiego. Jest to karłowa siewka z krzyżówki mandarynki unshiu 'Miyagawa' i mandarynki 'Appelsin č. 3477', podawana w literaturze także pod synonimami 'Jubillejnyj' lub 'Mandarin slaboroslyj'. Krzew tworzy gęstą, niską koronę o wysokości około 1,2–1,8 m w pojemniku i szerokości około 1 m, gałęzie są delikatnie rozgałęzione i zwykle słabo ciernite. Liście są średniej wielkości, skórzaste, zimozielone, w intensywnie zielonym kolorze, który zimą stanowi trwały akcent w mieszkaniu lub ogrodzie zimowym. Wiosną, najczęściej od kwietnia do czerwca, zakwita białymi, intensywnie pachnącymi kwiatami, które w okresie uprawy na zewnątrz wabią owady zapylające. Odmiana jest samopylna i zawiązuje owoce także w odizolowanym pomieszczeniu, obecność innych cytrusów często jednak zwiększa ich liczbę. Owoce dojrzewają w naszych warunkach klimatycznych zwykle w październiku i listopadzie, w ogrzewanym ogrodzie zimowym niekiedy już na przełomie września i października. Są średniej wielkości, lekko spłaszczone, z pomarańczową, cieńszą, łatwo dającą się obierać skórką i soczystym miąższem o słodkim do słodko-kwaśnego, aromatycznym smaku. Zawierają witaminę C, karotenoidy i inne przeciwutleniacze, które wzbogacają urozmaiconą i zrównoważoną dietę, a nadają się do bezpośredniego spożycia, do sałatek oraz jako aromatyczny dodatek do deserów. Odmiana bywa oferowana na podkładce Citrumelo Swingle, która sprzyja nieco bardziej zwartemu wzrostowi oraz lepszej odporności korzeni na chłodniejsze warunki i wilgoć.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce i ciepły mikroklimat, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie, gdzie dojrzewanie owoców przebiega szybciej. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę, np. mieszanka kompostu, włókna kokosowego i perlitu o pH 6–6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, ziemia nie może ani zamienić się w błoto, ani całkowicie wyschnąć. Nawożenie od marca do sierpnia nawozem do cytrusów, w maju i czerwcu z wyższym udziałem potasu dla wyrównanego smaku i barwy, regularnie uzupełnia się też magnez i żelazo. Cięcie po zbiorze polega na usuwaniu krzyżujących się i przeciążających koronę pędów, co poprawia nasłonecznienie owoców. Sprawdzona jest uprawa w pojemnikach o pojemności 25–40 litrów, z przesadzaniem co dwa lata do nieco większego naczynia. Odmiana krótkotrwale toleruje chłód, mimo to w październiku lub listopadzie przenosi się ją do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3–8 °C. Na zimę dobrze sprawdza się temperowana szklarnia, zadaszona weranda z naturalnym światłem lub wschodnie okno w chłodnym korytarzu, a pojemnik należy odizolować od zimnej podłogi.

Autor: Kristýna | Rewizja: 27.11. 2025

Więcej na:  Instrukcja uprawy cytrusów