Mandarynka 'Michal' Citrus sp. 'Michal'

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka 'Michal'  - wczesna mandarynka pochodząca z Izraela, która powstała jako spontaniczna krzyżówka klementynki ze starszą odmianą tangeriny 'Dancy'. W ciepłych regionach klimatycznych jest uprawiana jako wcześnie dojrzewająca odmiana towarowa, w warunkach Europy Środkowej sprawdza się przede wszystkim jako cytrus uprawiany w pojemniku na tarasach, balkonach i w jasnych ogrodach zimowych. Drzewko tworzy średnio silnie rosnący, gęsto rozgałęziony krzew lub niskie drzewo, w pojemniku zwykle o wysokości 1,2–1,8 m i szerokości 1–1,5 m. Pędy są tylko słabo uzbrojone w ciernie, liście są skórzaste, intensywnie zielone, błyszczące, podłużnie jajowate i w słońcu pięknie kontrastują z wybarwionymi owocami. Białe, silnie pachnące kwiaty pojawiają się głównie od końca zimy do wiosny, często w pęczkach w kątach liści. Kwiaty są samopylne, dlatego do owocowania wystarczy jedna roślina. Owoce dojrzewają w cieplejszych warunkach od października, w pojemnikach w Polsce zwykle od listopada do stycznia, w zależności od nasłonecznienia i temperatury. Są średniej wielkości, około 90–100 g, spłaszczone, kuliste, ze średnio grubą, gładką, czerwonopomarańczową skórką, która dobrze się obiera. Miąższ jest delikatny, bardzo soczysty, słodki z przyjemną kwaskowatością i typowym mandarynkowym aromatem. U zwykłej formy mogą występować nasiona, zazwyczaj kilka sztuk w owocu. Świeże owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych, na soki i do deserów. Mandarynki zawierają witaminę C, prowitaminę A, błonnik i wiele przeciwutleniaczy. Dzięki zwartemu pokrojowi i dekoracyjnemu ulistnieniu odmiana 'Michal' przez cały rok prezentuje się jak krzew ozdobny, wiosną wypełnia otoczenie zapachem kwiatów, a zimą oferuje barwny kontrast pomarańczowych owoców i soczystej zieleni.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce i ciepły mikroklimat, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie, gdzie dojrzewanie owoców przebiega szybciej. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę, np. mieszanka kompostu, włókna kokosowego i perlitu o pH 6–6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, podłoże nie może być rozmoknięte ani całkowicie przeschnięte. Nawożenie od marca do sierpnia nawozem do cytrusów, w maju i czerwcu z wyższym udziałem potasu dla wyrównanego smaku i barwy owoców, regularnie uzupełnia się magnez i żelazo. Cięcie po zbiorze polega na usuwaniu krzyżujących się i przeciążających pędów, co poprawia nasłonecznienie owoców. Uprawa w pojemnikach o pojemności 25–40 litrów jest sprawdzona, przesadzanie co dwa lata do nieco większego pojemnika. Odmiana krótkotrwale znosi chłód, mimo to w październiku lub listopadzie przenosi się ją do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3–8 °C. Na zimę odpowiednia jest ogrzewana szklarnia, zadaszona weranda z naturalnym światłem lub wschodnie okno w chłodnym korytarzu, a pojemnik należy odizolować od zimnej podłogi.

Autor: Kristýna | Rewizja: 20.11. 2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów