Mandarynka 'Mičurinec' Citrus unshiu 'Mičurinec'

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka 'Mičurinec' - należy do odmian z grupy unshiu, cenionych za zwiększoną odporność na chłód, wczesne dojrzewanie oraz delikatną, łatwo odchodzącą skórkę. Pochodzi z rejonu Soczi nad Morzem Czarnym, gdzie uprawia się ją w łagodnym klimacie z chłodniejszymi zimami. W Polsce oferowana jest przede wszystkim jako roślina pojemnikowa. Często szczepi się ją na podkładce Citrumelo, mieszańcu grejpfruta i poncyrii trójlistkowej, który poprawia mrozoodporność, witalność oraz odporność korzeni na choroby. Drzewko ma karłowy, zwarty pokrój. W pojemniku dorasta do około 1,5 m wysokości i około 1,2 m szerokości. Tworzy gęstą, zimozieloną koronę ze skórzastych, ciemnozielonych liści. Kwiaty są drobne, białe i intensywnie pachnące. Pojawiają się głównie w maju i czerwcu, często w pęczkach na zeszłorocznych pędach, i przyciągają owady zapylające. Mandarynka unshiu jest jednak samopylna i większość owoców zawiązuje także bez zapylacza w pobliżu. Owoce należą do większych, zwykle osiągają masę około 150 g i mają lekko spłaszczony kształt. Skórka dojrzewa do intensywnie pomarańczowej barwy. Jest cienka, gładka i bardzo łatwo oddziela się od miąższu. Miąższ jest delikatnie ziarnisty i soczysty, o wyraźnie pomarańczowym odcieniu. Ma słodko-kwaśny, aromatyczny smak typowy dla mandarynek unshiu i zwykle jest niemal bezpestkowy. W warunkach uprawy pojemnikowej w Polsce owoce dojrzewają zazwyczaj od października do grudnia, zależnie od stanowiska i przebiegu lata. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych, soków, deserów i delikatnych marmolad. Zawierają na ogół dużo witaminy C, prowitaminy A i ochronnych substancji roślinnych, które wzbogacają zimową dietę.

Uprawa: Najlepsze jest pełne słońce i ciepły mikroklimat, na przykład przy ścianie południowej lub zachodniej, co przyspiesza dojrzewanie. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę. Sprawdza się mieszanka kompostu, włókna kokosowego i perlitu o pH 6–6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, a podłoże nie może być rozmoknięte ani całkowicie przesuszone. Nawożenie prowadzi się od marca do sierpnia nawozem do cytrusów. W maju i czerwcu zaleca się nawóz o wyższej zawartości potasu, co zapewnia wyrównany smak i barwę owoców. Regularnie uzupełnia się też magnez i żelazo. Cięcie po zbiorze polega na usunięciu krzyżujących się i przeciążających pędów, dzięki czemu owoce są lepiej nasłonecznione. Sprawdzona jest uprawa w pojemnikach o pojemności 25–40 litrów. Co dwa lata przesadza się roślinę do nieco większego pojemnika. Odmiana krótkotrwale znosi chłód, mimo to w październiku lub listopadzie przenosi się ją do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3–8 °C. Na zimę odpowiednia jest ogrzewana szklarnia, zadaszona weranda z naturalnym światłem lub wschodnie okno w chłodnym korytarzu. Pojemnik należy odizolować od zimnej podłogi.

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów

Autor: Jana | Rewizja: 27.11. 2025