Mandarynka 'Nova' Citrus sp. 'Nova'

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka 'Nova' - odmiana mieszańcowa powstała ze skrzyżowania klementynki i tangelo 'Orlando', wyhodowana w latach 40. XX wieku na Florydzie jako cytrus deserowy o owocach dobrej jakości. W pojemnikach dorasta do około 1,5–2 m wysokości i 1–1,5 m szerokości. Tworzy średnio silny, rozłożysty krzew o zaokrąglonej koronie i słabo ciernistych pędach. Liście są średniej wielkości, skórzaste, błyszczące, ciemnozielone i utrzymują się na roślinie przez cały rok, dzięki czemu drzewko pozostaje dekoracyjne także poza okresem zbioru. W naszych warunkach klimatycznych kwitnie zwykle od maja do czerwca, zależnie od przebiegu wiosny. Białe, gwiaździste kwiaty pojawiają się w niewielkich pęczkach na młodych pędach, intensywnie pachną i wabią pszczoły oraz inne zapylacze. Odmiana jest częściowo samopylna, jednak w większych nasadzeniach obfitsze zawiązywanie owoców wspiera obecność innych cytrusów w pobliżu, co jednocześnie zwiększa liczbę nasion w owocu. Owoce dojrzewają w chronionych warunkach zwykle od grudnia do stycznia, część plonu można zbierać także w lutym. Są średniej wielkości, przeważnie 80–120 g, lekko spłaszczone, kuliste, ze słabo zaznaczonymi biegunami oraz cienką, gładką lub delikatnie chropowatą skórką. W pełnej dojrzałości mają intensywnie pomarańczową do pomarańczowoczerwonej barwy. Skórka średnio mocno przylega do miąższu, ale dobrze się obiera. Miąższ jest ciemnopomarańczowy, bardzo soczysty, delikatnie ziarnisty, o zrównoważonym, słodko-kwaśnym smaku. W uprawie izolowanej owoce są w dużej mierze beznasienne, w pobliżu innych cytrusów liczba pestek może wzrosnąć. Mandarynka 'Nova' nadaje się do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych i deserów, ceniona jest także jako surowiec na świeże soki i domowe marmolady. Owoce, podobnie jak inne cytrusy, dostarczają witaminy C, prowitaminy A, błonnika i naturalnych przeciwutleniaczy, które w naturalny sposób urozmaicają zimowy jadłospis.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce i ciepły mikroklimat, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie, gdzie dojrzewanie owoców przebiega szybciej. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę – sprawdza się mieszanka kompostu, włókna kokosowego i perlitu o pH 6–6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, podłoże nie może być rozmoknięte ani całkowicie przesychać. Nawożenie od marca do sierpnia nawozem do cytrusów, w maju i czerwcu z większym udziałem potasu dla zrównoważonego smaku i wybarwienia owoców, regularnie uzupełnia się też magnez i żelazo. Cięcie po zbiorze polega na usuwaniu krzyżujących się i przeciążających koronę pędów, co poprawia nasłonecznienie owoców. Sprawdzona jest uprawa w pojemnikach o pojemności 25–40 litrów, z przesadzaniem co dwa lata do nieco większego pojemnika. Odmiana krótkotrwale toleruje chłód, mimo to w październiku lub listopadzie przenosi się ją do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3–8 °C. Na zimę odpowiednia jest ogrzewana szklarnia, zadaszona weranda z naturalnym światłem lub wschodnie okno w chłodnym korytarzu, a pojemnik należy odizolować od zimnej podłogi.

Autor: Kristýna | Rewizja: 20.11. 2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów