Mandarynka 'Paterno' Citrus deliciosa 'Paterno'

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka 'Paterno' - stara odmiana mandarynki śródziemnomorskiej, która powstała w okolicach Neapolu w pierwszej połowie XIX wieku i rozprzestrzeniła się na cały pas wybrzeża Morza Śródziemnego. Należy do grupy tak zwanych mandarynek wierzbolistnych, co zdradzają wąskie, lancetowate liście z wyraźnymi gruczołkami olejków eterycznych i delikatnym, ale trwałym zapachem. Drzewko rośnie powoli, tworząc niewielką do średniej wielkości koronę o wysokości około 1,5 do 2 m i szerokości około 1 do 1,5 m, gałęzie są cienkie, zwisające i prawie pozbawione cierni, dzięki czemu praca z rośliną jest łatwa nawet w mniejszej przestrzeni. Kwitnie wiosną, najczęściej w kwietniu i maju, drobnymi białymi kwiatami, które wyrastają pojedynczo i są bardzo pachnące, dzięki czemu w okresie kwitnienia wypełniają zapachem szklarnię lub oranżerię, jednocześnie przyciągając pszczoły i inne zapylacze. Owoce są małe do średnich, zazwyczaj o średnicy 5 do 6 cm, lekko spłaszczone i często z lekko zaznaczonym „kołnierzem”. Skórka jest cienka, pomarańczowa do intensywnie pomarańczowej, łatwo się obiera i po potarciu uwalnia silne olejki eteryczne. Miąższ jest pomarańczowy, soczysty, słodki o wyrazistym, typowo mandarynkowym aromacie, bogaty w witaminę C i szereg substancji aromatycznych, które znajdują zastosowanie również w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym. Owoce spożywa się na surowo, do sałatek owocowych, deserów i napojów, sok nadaje się do wyciskania, a skórka do suszenia lub kandyzowania. Mandarynka 'Paterno' ma w porównaniu z nowoczesnymi klementynkami bezpestkowymi więcej nasion, ale nagradza charakterystycznym, staroświeckim smakiem. W uprawie pojemnikowej w szklarni lub jasnym ogrodzie zimowym, w naszych warunkach, dojrzewa zazwyczaj od grudnia do lutego, w zależności od temperatury i nasłonecznienia. Owoce dość dobrze utrzymują się na drzewie, mimo to zaleca się zbierać je stopniowo po osiągnięciu intensywnego koloru i pełnego smaku.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce i ciepły mikroklimat, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie, gdzie przyspiesza dojrzewanie. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę, mieszanka kompostu, wiórków kokosowych i perlitu o pH 6 do 6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, gleba nie może być rozmoczona ani całkowicie wyschnięta. Nawożenie od marca do sierpnia nawozem do cytrusów, w maju i czerwcu z wyższą zawartością potasu dla zrównoważonego smaku i koloru, regularnie uzupełnia się magnez i żelazo. Cięcie po zbiorach ma na celu usunięcie krzyżujących się i nadmiernie obciążających pędów, co poprawi nasłonecznienie owoców. Uprawa w pojemnikach o objętości 25 do 40 litrów jest sprawdzona, przesadzanie po dwóch latach do nieco większego pojemnika. Odmiana krótkotrwale toleruje zimno, mimo to w październiku do listopada jest przenoszona do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3 do 8 °C. Umieszczenie przez zimę jest odpowiednie w ogrzewanej szklarni, na zadaszonej werandzie z naturalnym światłem lub na wschodnim oknie w chłodnym korytarzu, donicę należy izolować od zimnej podłogi.

Autor: Kristýna | Rewizja: 20.11.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów