Mandarynka 'Primosole' Citrus sp. 'Primosole'

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka 'Primosole'  - włoska odmiana z Uniwersytetu w Katanii, powstała ze skrzyżowania japońskiej satsumy 'Miho' i śródziemnomorskiej mandarynki typu 'Carvalhais/Avana'. Należy do wczesnych odmian mieszańcowych. W ciepłych rejonach Sycylii dojrzewa pod koniec września, w uprawie pojemnikowej w Polsce zwykle od października do grudnia. Drzewko rośnie średnio silnie, tworzy gęstą, kulistą koronę bez wyraźnych cierni i łatwo utrzymać je w zwartym pokroju odpowiednim do uprawy w donicach. Liście są małe do średnich, skórzaste, błyszcząco zielone, w pełnym słońcu lekko zwijają się ku górze. Wiosną, w maju i czerwcu, zakwita licznymi białymi, pachnącymi kwiatami zebranymi w kwiatostany, które przyciągają pszczoły i wypełniają zapachem ogród zimowy lub balkon. Owoce średniej wielkości, o masie około 140–150 g, są lekko spłaszczone, o średnicy około 7 cm, z gładką, średnio grubą skórką w intensywnie pomarańczowym kolorze. Skórka łatwo oddziela się od miąższu, dzięki czemu mandarynki bez trudu obierają także dzieci. Miąższ jest delikatnie podzielony na około jedenaście cząstek, bardzo soczysty, słodki, o niższej kwasowości i orzeźwiającym smaku. W izolacji owoce są praktycznie beznasienne, w sąsiedztwie innych cytrusów mogą się sporadycznie pojawić pestki, ponieważ odmiana jest samopylna, a przy zapyleniu obcym pyłkiem zawiązuje nasiona. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, do deserów i na soki, a podobnie jak inne mandarynki dostarczają witaminy C, karotenoidów i błonnika. W kompozycjach 'Primosole' sprawdza się jako soliter w donicy na tarasie, przy wejściu lub w ogrodzie zimowym, gdzie łączy dekoracyjne liście, zapach kwiatów i barwne owoce.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca i ciepłego mikroklimatu, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie, gdzie owoce szybciej dojrzewają. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę – sprawdza się mieszanka kompostu, włókna kokosowego i perlitu o pH 6–6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, podłoże nie może być rozmokłe ani całkowicie przeschnięte. Nawożenie prowadzi się od marca do sierpnia nawozem do cytrusów, w maju i czerwcu z wyższym udziałem potasu dla wyrównanego smaku i wybarwienia owoców, regularnie uzupełnia się też magnez i żelazo. Cięcie po zbiorze polega na usuwaniu krzyżujących się i przeciążających koronę pędów, co poprawia nasłonecznienie owoców. Sprawdza się uprawa w pojemnikach o pojemności 25–40 litrów, przesadzanie co dwa lata do nieco większej donicy. Odmiana krótkotrwale znosi chłód, mimo to w październiku lub listopadzie przenosi się ją do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3–8 °C. Na zimę dobrym miejscem jest ogrzewana szklarnia, zadaszona weranda z naturalnym światłem lub wschodnie okno w chłodnym korytarzu, przy czym donicę należy odizolować od zimnej podłogi.

Autor: Kristýna | Rewizja: 27.11. 2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów