Mandarynka 'Rubino' Cytrus klementynka 'Rubino'

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka 'Rubino' - późna odmiana mandarynki klementynki pochodząca z Włoch, gdzie została odkryta jako mutacja pąkowa zwykłej klementynki w Kalabrii. Klementynka sama powstała jako krzyżówka mandarynki i pomarańczy, a u odmiany 'Rubino' ta pierwotna kombinacja przejawia się wyrazistym kolorem i aromatem. W donicy drzewko zazwyczaj dorasta do około 2 m wysokości i 1,5 m szerokości, tworząc średnio gęstą, lekko spłaszczoną, kulistą koronę. Liście są zimozielone, skórzaste, błyszczące, ciemnozielone, na młodych pędach sporadycznie pojawiają się krótkie ciernie. Wiosną, zwłaszcza w kwietniu i maju, roślina wytwarza liczne drobne białe kwiaty w baldachogronach, które intensywnie pachną i przyciągają owady zapylające. Kwiaty są bogatym źródłem nektaru, dlatego roślina jest cenna również jako miododajna do ogrodów zimowych i szklarni. Owoce są mniejsze do średnich, lekko spłaszczone, o cienkiej, gładkiej skórce, która łatwo się obiera. Podstawowy kolor jest pomarańczowy, w kierunku pełnej dojrzałości pojawiają się czerwone plamy i rumieńce, miąższ stopniowo przechodzi w rubinowo-czerwone tony. Zabarwienie jest bardziej wyraziste przy większej różnicy między temperaturą dzienną a nocną jesienią i zimą. Miąższ jest delikatny, bardzo soczysty, zazwyczaj bez nasion lub z niewielką ich ilością, smak słodki ze świeżą kwasowością i aromatem przypominającym mieszankę klementynki i krwawego pomarańczowego. Odmiana jest samopylna i owocuje nawet jako pojedyncze drzewko, obecność innych cytrusów może jednak nieznacznie zwiększyć zawiązywanie owoców. Zbiory odbywają się w warunkach łagodnego klimatu najczęściej od grudnia do lutego, owoce pozostają na drzewku dłużej, a ich czerwone zabarwienie stopniowo się pogłębia. W kuchni znajdują zastosowanie przede wszystkim na surowo, dla dzieci atrakcyjne są dzięki łatwości obierania i kolorowi miąższu. Nadają się również do sałatek owocowych, deserów, domowych soków i dżemów, segmenty można wykorzystać jako kolorowy dodatek do delikatnych wypieków.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce i ciepły mikroklimat, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie, gdzie przyspiesza dojrzewanie. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę, mieszanka kompostu, wiórków kokosowych i perlitu o pH 6 do 6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, gleba nie może być rozmoczona ani całkowicie wyschnięta. Nawożenie od marca do sierpnia nawozem do cytrusów, w maju i czerwcu z wyższą zawartością potasu dla zrównoważonego smaku i koloru, regularnie uzupełnia się magnez i żelazo. Cięcie po zbiorach ma na celu usunięcie krzyżujących się i nadmiernie obciążających pędów, co poprawi nasłonecznienie owoców. Uprawa w pojemnikach o objętości 25 do 40 litrów jest sprawdzona, przesadzanie po dwóch latach do nieco większego pojemnika. Odmiana krótkotrwale toleruje zimno, mimo to w październiku do listopada jest przenoszona do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3 do 8 °C. Umieszczenie przez zimę jest odpowiednie w ogrzewanej szklarni, na zadaszonej werandzie z naturalnym światłem lub na wschodnim oknie w chłodnym korytarzu, donicę należy izolować od zimnej podłogi.

Autor: Kristýna | Rewizja: 20.11.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów