Mandarynka 'Shivamikan' Citrus leiocarpa 'Shivamikan'

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka 'Shivamikan' - należy do drobnoowocowych japońskich cytrusów, opisanych na początku XX wieku jako wczesne i odporne na zimno. W cieplejszych rejonach wykorzystuje się ją do hodowli bardziej mrozoodpornych mandarynek, w naszych warunkach służy głównie jako roślina przenośna w pojemnikach. Rośnie jako wiecznie zielony, naturalnie zwarty krzew lub niskie drzewo o gęstej koronie, w pojemniku przy regularnym cięciu dorasta do około 1–1,5 m wysokości i około 1 m szerokości. Liście są małe, eliptyczne, skórzaste, intensywnie zielone. Na wiosnę, a często ponownie latem, wytwarza mnóstwo drobnych, białych, intensywnie pachnących kwiatów, które podczas lata na balkonie lub tarasie przyciągają owady zapylające. Owoce są kulisto spłaszczone, o wielkości 2,5–4 cm, pomarańczowe do pomarańczowo-żółtych, ze gładką, cienką do średnio grubą skórką bogatą w olejki aromatyczne. Miąższ jest delikatny, soczysty, pomarańczowy, przyjemnie kwaskowaty z lekką nutą pomarańczy, podzielony na około dziesięć cząstek i zazwyczaj z większą liczbą nasion. W warunkach środkowej Europy owoce dojrzewają na chronionym stanowisku zewnętrznym lub w zimnym szklarni zazwyczaj od października do listopada, w mieszkaniu raczej później w zimie. Odmiana jest samopylna, owocuje niezawodnie nawet jako pojedyncze drzewko. Owoce są używane do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych, na marmolady i kandyzowaną skórkę, a podobnie jak inne cytrusy są źródłem witaminy C i naturalnych przeciwutleniaczy. Dzięki swojej zdolności adaptacji i karłowatemu wzrostowi odmiana ta nadaje się do uprawy w mieszkaniu.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce i ciepły mikroklimat, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie, gdzie przyspiesza dojrzewanie. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę, mieszanka kompostu, wiórków kokosowych i perlitu o pH 6 do 6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, gleba nie może być rozmoczona ani całkowicie wyschnięta. Nawożenie od marca do sierpnia nawozem do cytrusów, w maju i czerwcu z wyższą zawartością potasu dla zrównoważonego smaku i koloru, regularnie uzupełnia się magnez i żelazo. Cięcie po zbiorach ma na celu usunięcie krzyżujących się i nadmiernie obciążających pędów, co poprawi nasłonecznienie owoców. Uprawa w pojemnikach o objętości 25 do 40 litrów jest sprawdzona, przesadzanie po dwóch latach do nieco większego pojemnika. Odmiana krótkotrwale toleruje zimno, mimo to w październiku do listopada jest przenoszona do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3 do 8 °C. Umieszczenie przez zimę jest odpowiednie w ogrzewanej szklarni, na zadaszonej werandzie z naturalnym światłem lub na wschodnim oknie w chłodnym korytarzu, donicę należy izolować od zimnej podłogi.

Autor: Kristýna | Rewizja: 20.11.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów