Mandarynka 'Tomono' Citrus unshiu 'Tomono'

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka 'Tomono' - japońska odmiana mandarynki z grupy wase, która powstała jako mutacja pąkowa znanej satsumy 'Owari' w sadzie J. Sugiyamy w prefekturze Shizuoka około 1934 roku. Jest to wcześnie dojrzewająca odmiana z grupy unshiu, znana także pod synonimami Raratonga i Sugiyama Unshu. W pojemniku tworzy średnio silnie rosnące drzewko o wysokości około 1,5–2 m i szerokości około 1–1,5 m, o wzniesionym pokroju i częściowo przewieszających się gałęziach. Korona jest dobrze ulistniona, a gałęzie mają tylko nieliczne ciernie. Liście są skórzaste, ciemnozielone, błyszczące, lancetowate, utrzymujące się na roślinie przez cały rok. Wiosną pojawiają się białe, intensywnie pachnące kwiaty, pojedyncze lub zebrane w niewielkie skupienia, które przyciągają owady zapylające. Odmiana jest samopylna i niezawodnie zawiązuje owoce także jako pojedyncza roślina. Mandarynki są jak na satsumy stosunkowo duże, szeroko spłaszczone, z cienką skórką w kolorze od pomarańczowego do intensywnie pomarańczowego, która łatwo oddziela się od miąższu. Miąższ jest bardzo soczysty, dość słodki, o niższej zawartości kwasów, beznasienny, o delikatnym, zrównoważonym smaku, odpowiednim do codziennego spożycia. Owoce spożywa się przede wszystkim na surowo, dobrze nadają się także do sałatek owocowych, przekąsek dla dzieci oraz do wyciskania świeżego soku bogatego w witaminę C i inne przeciwutleniacze typowe dla cytrusów. W uprawie pojemnikowej w polskich warunkach klimatycznych jest to sprawdzona odmiana na słoneczne tarasy i do ogrodów zimowych, często w połączeniu z innymi cytrusami lub roślinami śródziemnomorskimi.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce i ciepły mikroklimat, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie, gdzie dojrzewanie owoców przebiega szybciej. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę, np. mieszanka kompostu, włókna kokosowego i perlitu o pH 6–6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, podłoże nie może być rozmokłe ani całkowicie przesychać. Nawożenie od marca do sierpnia nawozem do cytrusów, w maju i czerwcu z wyższym udziałem potasu dla zrównoważonego smaku i wybarwienia owoców, regularnie uzupełnia się magnez i żelazo. Cięcie po zbiorze polega na usunięciu krzyżujących się i przeciążających pędów, co poprawia nasłonecznienie owoców. Sprawdza się uprawa w pojemnikach o pojemności 25–40 litrów, z przesadzaniem co dwa lata do nieco większego pojemnika. Odmiana krótkotrwale toleruje chłód, mimo to w październiku lub listopadzie przenosi się ją do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3–8 °C. Na zimę dobrze sprawdza się ogrzewana szklarnia, zadaszona weranda z naturalnym światłem lub wschodnie okno w chłodnym korytarzu, przy czym pojemnik należy odizolować od zimnej podłogi.

Autor: Nikol | Rewizja: 27.11.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów