Mandarynka klementynka Citrus × clementina

Opis szczegółowy produktu

Mandarynka klementynka - historyczna hybryda mandarynki i pomarańczy słodkiej, wyhodowana pod koniec XIX wieku w Algierii, w ogrodzie sierocińca brata Clémenta Rodiera. Ten zimozielony cytrus tworzy naturalnie gęsty krzew lub niewielkie drzewo, w pojemniku w naszych warunkach klimatycznych zwykle osiąga 1,5–2 m wysokości i 1–1,5 m szerokości, ma delikatnie ciernistą koronę oraz błyszczące, ciemnozielone liście. Wiosną zakwita drobnymi białymi kwiatami zebranymi w pęczki, które intensywnie i przyjemnie pachną oraz wabią owady zapylające. Roślina jest samopylna, we wnętrzu korzystne jest jednak dla pewności lekkie ręczne zapylanie. Owoce dojrzewają w naszych warunkach zazwyczaj od końca listopada do stycznia, są średniej wielkości, okrągłe, o cienkiej pomarańczowej skórce, która łatwo się obiera. Miąższ dzieli się na 7–12 cząstek, jest niemal bez pestek, soczysty, wyraźnie słodki i mniej kwaśny niż u zwykłych pomarańczy. Klementynki są cenione do bezpośredniego spożycia, odpowiednie także dla dzieci, wykorzystuje się je do sałatek, deserów i napojów. Owoce zawierają dużo witaminy C i innych przeciwutleniaczy, dzięki czemu urozmaicają zimowy jadłospis i wspierają zróżnicowaną dietę. W nasadzeniach pojemnikowych prezentuje się jako wyrazisty soliter, a w większych ogrodach zimowych dobrze komponuje się z oliwką europejską, rozmarynem czy lawendą, tworząc śródziemnomorski klimat.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce i ciepły mikroklimat, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie, gdzie dojrzewanie owoców przebiega szybciej. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i szybko odprowadzające wodę, np. mieszanka kompostu, włókna kokosowego i perlitu o pH 6–6,5. W sezonie podlewa się równomiernie, podłoże nie może być rozmokłe ani całkowicie przesuszone. Nawożenie od marca do sierpnia nawozem do cytrusów, w maju i czerwcu z wyższym udziałem potasu dla wyrównanego smaku i barwy owoców, regularnie uzupełnia się magnez i żelazo. Cięcie po zbiorze polega na usuwaniu krzyżujących się i przeciążających pędów, co poprawia nasłonecznienie owoców. Sprawdzona jest uprawa w pojemnikach o pojemności 25–40 litrów, z przesadzaniem co dwa lata do nieco większego naczynia. Roślina krótkotrwale znosi chłód, mimo to w październiku lub listopadzie przenosi się ją do chłodnego, jasnego pomieszczenia o temperaturze 3–8 °C. Na zimę odpowiednia jest ogrzewana szklarnia, zadaszona weranda z naturalnym światłem lub wschodnie okno w chłodnym korytarzu, a pojemnik należy odizolować od zimnej podłogi.

Autor: Kristýna | Rewizja: 20.11. 2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów