Mandevilla 'Opale Citrine' Diamantina Mandevilla „Opale Cytryn”

Opis szczegółowy produktu

Mandevilla 'Opale Citrine' - ozdobna, pnąca odmiana mandewilli z rodziny toinowatych, w handlu znana również jako 'Lancalifornia'. Należy do serii Diamantina®, która powstała we francuskim programie hodowlanym DHM Innovation i jest obecnie kojarzona również z produkcją Florensis i Ball. Odmiana zyskała uznanie jako jedna z pierwszych prawdziwie żółto kwitnących mandewilli i jest również wspominana w europejskich materiałach dla hodowców w związku z nagrodą na IPM Essen 2011. Tworzy pnące, elastyczne pędy zazwyczaj o długości 2–3 m; przy uprawie bez podpory część łodyg może zwisać poza krawędź donicy. Liście są naprzeciwległe, skórzaste, ciemnozielone i wyraźnie błyszczące. Główną ozdobą są duże, lejkowate kwiaty w odcieniach od cytrynowo-żółtego do złoto-żółtego, które wyróżniają się czystym kolorem bez różowych przebarwień. Kwitnienie rozpoczyna się w zależności od warunków od maja lub czerwca i często trwa do października. Zapach jest zazwyczaj delikatny lub niewyraźny, główny efekt opiera się na kolorze kwiatów, połysku liści i tropikalnym charakterze wzrostu. Odmiana nadaje się na trejaże, piramidy, podpory balkonowe, słupki pergoli, a także do większych donic tarasowych. W kompozycji dobrze komponuje się z białymi bakopami, srebrnymi ostnicami, trawami ozdobnymi lub z ciemno listnymi roślinami jednorocznymi, które podkreślą żółty kwiat. Owoce w naszych warunkach tworzą się tylko wyjątkowo, a roślina jest uprawiana przede wszystkim dla długiego i efektownego kwitnienia. Podobnie jak inne mandewille, zawiera mleczny sok, który przy kontakcie może podrażnić wrażliwą skórę.

Uprawa: Najlepiej rośnie na pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, zawsze w ciepłym, osłoniętym miejscu. Dla obfitego kwitnienia ważne jest wystarczające światło i przepuszczalne, żyzne podłoże z dobrą drenażem, idealnie o pH około 5,5–6,5. Podlewanie jest zazwyczaj regularne, ale bez stałego zastoju wody. Po ukorzenieniu się odmiana lepiej znosi krótkotrwałe przesuszenie niż nadmierne nawodnienie. W okresie wzrostu i kwitnienia korzystne jest regularne nawożenie nawozem dla kwitnących roślin balkonowych. Sadzenie do pojemników jest zalecane od marca do października, rośliny są przenoszone na zewnątrz dopiero po ustąpieniu późnych przymrozków. Kwitnienie odbywa się od maja do października. Mrozoodporność nie jest wystarczająca do uprawy w gruncie w Czechach, krótkotrwale toleruje tylko temperatury nieznacznie powyżej 0 °C, a dla bezpiecznego przezimowania zaleca się jasne stanowisko o temperaturze około 10–15 °C. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną, przycinając pędy w celu zagęszczenia i lepszego zawiązania nowych kwiatów. Początkującym pomaga prowadzenie po podporze i regularne uszczykiwanie przerastających końcówek. Ze szkodników mogą pojawić się przędziorki, mączliki, tarczniki lub mszyce, głównie podczas zimowania w cieplejszym i suchszym pomieszczeniu. Z chorób największym ryzykiem jest gnicie korzeni przy nadmiarze wody. Przy sadzeniu grupowym do większych pojemników lub kompozycji letnich stosuje się rozstaw około 40–60 cm, co odpowiada około 3–4 roślinom na m². Przy uprawie przy podporze należy liczyć się z tym kultivarem jako z wyraźnym elementem pionowym, a nie jako z rośliną okrywową.

Autor: Nikol | Rewizja: 1.4. 2026