Męczennica błękitna 'Violacea' Męczennica 'Eugenia'

Opis szczegółowy produktu

Passiflora caerulea 'Violacea' - bujnie rosnąca pnąca bylina, która powstała ze skrzyżowania odpornej P. caerulea z bardziej tropikalnymi gatunkami. Roślina ta dorasta do 3-5 metrów długości i za pomocą wąsów łatwo pnie się po każdej podporze. Ma głęboko dłoniasto-klapowane, ciemnozielone liście, które w łagodne zimy są zimozielone. Nie jest w pełni mrozoodporna (krótkotrwale wytrzymuje spadek do -5°C do -8°C), na zewnątrz może przezimować tylko w bardzo osłoniętych miejscach w najcieplejszych rejonach pod silnym okryciem, ale standardowo uprawiana jest jako roślina przenośna. Liście i niedojrzałe owoce są trujące (zawierają glikozydy cyjanogenne). Główny walor estetyczny tkwi w jej fascynujących, egzotycznych kwiatach. Od lata do jesieni kwitnie kwiatami o średnicy 8-10 centymetrów, które w przeciwieństwie do gatunku podstawowego mają znacznie intensywniejszy kolor. Wieniec nitkowatych wyrostków (korona przykwiatowa) jest ciemnofioletowy do fioletowoniebieskiego, co pięknie kontrastuje z jaśniejszymi płatkami. Kwiaty są nie tylko wizualnie oszałamiające, ale także delikatnie pachną i wabią owady. Po przekwitnięciu mogą pojawić się pomarańczowe, jajowate owoce, które u tego kultywaru są jadalne, ale mało wyraziste w smaku. W naszych warunkach jest wykorzystywana głównie do zazieleniania słonecznych tarasów, ogrodów zimowych i balkonów, gdzie latem szybko tworzy gęstą, kwitnącą ścianę na kratce lub pergoli.

Uprawa: Wymaga w pełni nasłonecznionego i ciepłego stanowiska, osłoniętego od silnego wiatru, co jest niezbędne dla obfitego kwitnienia i prawidłowego dojrzewania tkanek przed zimą. Idealnym typem gleby jest głęboka, dobrze przepuszczalna i próchnicza ziemia o neutralnym do lekko zasadowego pH, przy czym roślina nie toleruje trwałego zastoju wody w systemie korzeniowym. Podlewanie musi być regularne i obfite w okresie wegetacji od wiosny do lata, aby podłoże pozostawało lekko wilgotne, natomiast w okresie zimowym podlewanie jest znacznie ograniczone, jedynie do utrzymania minimalnej wilgotności bryły korzeniowej. Nawożenie odbywa się od wiosny do sierpnia co 14 dni nawozem płynnym dla roślin kwitnących o wyższej zawartości potasu, podczas gdy nadmiar azotu prowadzi do bujnego wzrostu liści kosztem kwitnienia. Cięcie zaleca się przeprowadzać na początku wiosny, przycinając zeszłoroczne pędy do 2-3 pąków, co pobudzi tworzenie nowych pędów kwitnących i utrzyma zwarty pokrój rośliny. Przy sadzeniu wielu osobników, co można realizować od wiosny do jesieni, zaleca się rozstawę 1,5–2 metrów, przy czym niezbędne jest zapewnienie mocnego wsparcia dla jej pnących wąsów. Chociaż ten gatunek jest najbardziej odporny spośród passiflor i w wieku dorosłym wytrzymuje krótkotrwałe spadki temperatury do -10 °C do -15 °C, w naszych warunkach zaleca się uprawę w pojemnikach z zimowaniem w chłodnym, jasnym pomieszczeniu (5–10 °C), lub przy sadzeniu do gruntu wymaga dokładnej ochrony korzeni grubą warstwą mulczu i części nadziemnej włókniną.

Autor: Lucie | Rewizja: 15.4. 2026