Męczennica błękitna 'Violacea' Passiflora 'Violacea'

Opis szczegółowy produktu

Męczennica błękitna 'Violacea' - bujnie rosnące pnącze, które powstało ze skrzyżowania odpornej P. caerulea z gatunkami bardziej tropikalnymi. Roślina dorasta do 3–5 metrów długości i za pomocą wąsów czepnych łatwo wspina się po każdej podporze. Ma głęboko dłoniasto klapowane, ciemnozielone liście, które w łagodne zimy pozostają zimozielone. Nie jest w pełni mrozoodporna (krótkotrwale znosi spadki temperatury do -5 °C, a nawet -8 °C). W gruncie może zimować tylko na bardzo osłoniętych stanowiskach w najcieplejszych regionach i pod grubym okryciem, dlatego standardowo uprawia się ją jako roślinę w pojemniku. Liście i niedojrzałe owoce są trujące (zawierają glikozydy cyjanogenne). Główną wartością ozdobną tej odmiany są jej fascynujące, egzotyczne kwiaty. Od lata do jesieni pojawiają się kwiaty o średnicy 8–10 centymetrów, które w porównaniu z gatunkiem podstawowym mają znacznie bardziej nasyconą barwę. Wieniec nitkowatych wyrostków (przykoronek) jest ciemnofioletowy do fioletowoniebieskiego i pięknie kontrastuje z jaśniejszymi płatkami okwiatu. Kwiaty nie tylko zachwycają wyglądem, ale też delikatnie pachną i wabią owady. Po przekwitnieniu mogą zawiązać się pomarańczowe, jajowate owoce. U tej odmiany są one jadalne, choć mają mało wyrazisty smak. W naszych warunkach klimatycznych wykorzystuje się ją przede wszystkim do zazieleniania słonecznych tarasów, ogrodów zimowych i balkonów. W ciągu lata szybko tworzy tam gęstą, kwitnącą ścianę na kratce lub pergoli.

Uprawa: Wymaga w pełni nasłonecznionego, ciepłego stanowiska osłoniętego od silnego wiatru. Takie stanowisko jest niezbędne do obfitego zawiązywania kwiatów i prawidłowego drewnienia pędów przed zimą. Najlepsza jest głęboka, dobrze przepuszczalna i próchniczna gleba o odczynie obojętnym do lekko zasadowego. Roślina nie znosi stałego zalewania systemu korzeniowego. W okresie wegetacji, od wiosny do lata, podlewanie musi być regularne i obfite, tak aby podłoże pozostawało lekko wilgotne. Zimą podlewanie ogranicza się wyraźnie, tylko do utrzymania minimalnej wilgotności bryły korzeniowej. Nawożenie prowadzi się od wiosny do sierpnia co 14 dni nawozem płynnym do roślin kwitnących o podwyższonej zawartości potasu. Nadmiar azotu powoduje bujny wzrost liści kosztem kwitnienia. Cięcie wykonuje się na początku wiosny, skracając zeszłoroczne pędy do 2–3 pąków. Pobudza to wyrastanie nowych, kwitnących pędów i pozwala zachować zwarty pokrój rośliny. Przy sadzeniu większej liczby egzemplarzy, które można przeprowadzić od wiosny do jesieni, zaleca się rozstawę 1,5–2 metry. Konieczne jest też zapewnienie solidnej podpory dla wąsów czepnych. Choć roślina należy do najodporniejszych męczennic i krótkotrwale znosi spadki temperatury do -8 °C, w naszych warunkach klimatycznych zaleca się uprawę w pojemnikach. Zimować powinna w chłodnym, jasnym pomieszczeniu (5–10 °C). Przy sadzeniu do gruntu wymaga starannej ochrony korzeni grubą warstwą ściółki, a części nadziemnych – agrowłókniną.

Autor: Lucie | Rewizja: 15.4. 2026