Męczennica jadalna Passiflora edulis

Opis szczegółowy produktu

Męczennica jadalna - zimozielone do półzimozielonego pnącze pochodzące z południowej Brazylii, Paragwaju i północnej Argentyny. Botanicznie jest to wieloletnia roślina pnąca czepiająca się wąsami, która w ciepłym klimacie osiąga nawet 4–8 m, w pojemniku jest mniejsza i w zależności od prowadzenia pędów dorasta zwykle do 2–4 m długości. Liście są ciemnozielone, błyszczące, trójklapowe i skórzaste. Kwiaty wyrastają pojedynczo w kątach liści, mają średnicę około 5–7 cm i łączą biały, purpurowy i fioletowy rysunek z delikatnym zapachem. Po przekwitnieniu rozwijają się kuliste lub jajowate owoce o długości około 4–7 cm, w formie podstawowej najczęściej purpurowe do ciemnofioletowych. Wewnątrz znajduje się galaretowaty, żółtopomarańczowy, wyraźnie aromatyczny miąższ z licznymi nasionami. Smak jest słodko-kwaskowaty, orzeźwiający i nadaje się do bezpośredniego spożycia, do deserów, napojów, syropów oraz do aromatyzowania jogurtów. Owoce zawierają witaminę C, błonnik, potas i barwniki o działaniu przeciwutleniającym. Gatunek Passiflora edulis obejmuje także żółtoowocową formę f. flavicarpa, która jest bardziej ciepłolubna i często obcopylna, podczas gdy forma purpurowa jest zazwyczaj samopylna. W uprawie pojemnikowej obfitsze owocowanie osiąga się jednak często dzięki ręcznemu zapylaniu lub uprawie kilku roślin jednocześnie.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w ciepłym, osłoniętym miejscu, w szklarni, ogrodzie zimowym lub latem przy południowej ścianie. Podłoże powinno być próchniczne, przewiewne i bardzo przepuszczalne, z dodatkiem perlitu, kory lub gruboziarnistego piasku, najlepiej o pH około 5,5–6,5. W okresie wzrostu wymaga regularnego podlewania bez długotrwałego nadmiaru wilgoci, a od wiosny do lata także nawożenia, najlepiej nawozem do warzyw owocowych lub roślin kwitnących. Sadzenie do większego pojemnika wykonuje się wiosną, a na zewnątrz roślinę wynosi się po ustąpieniu przymrozków. Kwitnie najczęściej od czerwca do sierpnia, w bardzo ciepłych warunkach także dłużej, zbiór przypada zwykle od sierpnia do października, zależnie od przebiegu lata. W warunkach Polski nie jest mrozoodporna, temperatury poniżej 0 °C uszkadzają liście i pędy, a bezpieczne zimowanie wymaga jasnego miejsca, zwykle w temperaturze 5–12 °C. Cięcie wykonuje się wiosną przed rozpoczęciem wzrostu, skracając zbyt długie i słabe pędy i pozostawiając mocny szkielet na podporze. Latem korzystne jest przywiązywanie i uszczykiwanie zbyt długich przyrostów. W pojemniku sprawdza się podpora w formie kratki, łuku lub prowadnic z drutu. Ze szkodników mogą pojawić się przędziorki, mączliki, miseczniki i mszyce, a w ciężkim i przemoczonym podłożu grozi gnicie korzeni. Dla początkujących gatunek jest odpowiedni, jeśli zapewni się mu ciepło, światło, podporę i zimowanie bez mrozu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 02.04. 2026