Metasekwoja chińska 'Amber Glow' Metasequoia glyptostroboides 'Amber Glow'

Opis szczegółowy produktu

Metasekwoja chińska 'Amber Glow' - fascynująca odmiana „żywej skamieniałości”, która powstała jako mutacja w Holandii około 1998 roku. Gatunek wyjściowy przez długi czas uważano za wymarły, dopóki w latach 40. XX wieku nie odkryto go ponownie w Chinach. Odmiana 'Amber Glow' to nowoczesne osiągnięcie hodowlane, łączące pradawną odporność z wymaganiami estetycznymi współczesnych ogrodów. Igły są miękkie, równowąskie i płaskie, ułożone w dwóch rzędach. Wiosną wyrastają jaskrawożółte, latem przechodzą w delikatniejszy, bursztynowy odcień, a jesienią przed opadnięciem przebarwiają się na pomarańczowobrązowo do miedzianego. Kora pnia jest u starszych drzew głęboko bruzdowana, włóknista i ma atrakcyjną, rdzawobrązową barwę, która zyskuje na urodzie zwłaszcza zimą, po opadnięciu igieł. Piramidalna korona utrzymuje swój kształt nawet bez regularnego cięcia.

Metasekwoja chińska to okazały iglak zrzucający igły na zimę, o silnym wzroście, tworzący wąską, początkowo piramidalną koronę, która z czasem rozszerza się w szeroko piramidalną. Drzewo może osiągać do 10 metrów szerokości. Gałęzie wyrastają regularnie i elegancko z pionowego pnia przewodnika. Młode gałęzie są lekko wzniesione ku górze, natomiast starsze ułożone są niemal poziomo. Dorosłe metasekwoje mają sękaty pień, z którego kora łuszczy się drobnymi płatami. Młode pędy wyróżniają się czerwonobrązowym odcieniem. Igły wyrastają zarówno na krótkopędach, jak i na długopędach, a od innych rodzajów, na przykład od Taxodium, różnią się ułożeniem naprzeciwległym. W ciągu sezonu zmieniają barwę na brązowobrązową do pomarańczowobrązowej, a jesienią opadają razem z krótkopędami. Metasekwoja była pierwotnie znana wyłącznie ze skamieniałości i została ponownie odkryta przez chińskiego leśnika w południowo-zachodnich Chinach w 1941 roku. Od tego czasu ponownie wprowadzono ją do uprawy na całym świecie. Jej charakterystyczny pokrój jest luźniejszy niż u innych podobnych drzew, takich jak Taxodium, a boczne gałązki ułożone są pierzasto, co nadaje metasekwoi wyjątkowy wygląd.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca, ewentualnie lekkiego półcienia, gdzie rośnie niezawodnie, ale złote wybarwienie bywa słabsze. Najlepsza jest gleba głęboka, próchniczna i stale lekko wilgotna, a jednocześnie przepuszczalna. Gatunek znosi także okresowo podmokłe stanowiska i cięższe gleby, o ile woda nie zalega długo w strefie korzeniowej. Długotrwała susza pogarsza natomiast wybarwienie i może powodować zasychanie końców przyrostów, zwłaszcza u świeżo posadzonych roślin. Sprawdza się odczyn gleby w zakresie około pH 5,5–7,5. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do maja oraz ponownie od września do listopada. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie przynajmniej przez dwa pierwsze sezony oraz warstwa ściółki, która stabilizuje wilgotność i temperaturę gleby. Wiosną warto dodać kompost lub nawóz o przedłużonym działaniu do iglaków, natomiast w drugiej połowie lata ogranicza się azot, aby tkanki lepiej zdrewniały. Cięcie ogranicza się zwykle do usunięcia uszkodzonych lub krzyżujących się gałęzi w lutym–marcu, formowanie korony z reguły nie jest konieczne. W pojemniku dobrze rosną młode egzemplarze, wymagają jednak większej ilości podłoża, ochrony przed przegrzaniem latem i zimowej izolacji bryły korzeniowej. Mrozoodporność podaje się do około -28 °C. Spośród szkodników w czasie suszy mogą pojawić się przędziorki, wyjątkowo mszyce. Na glebach silnie zasadowych może wystąpić chloroza. Jako soliterowi zostawia się jej co najmniej 3–5 m przestrzeni, w grupie sadzi się w odstępach około 4–6 m.

Autor: Kristýna | Rewizja: 13.05. 2026