Metasekwoja chińska 'Matthaei Broom' Metasequoia glyptostroboides 'Matthaei Broom'

Opis szczegółowy produktu

Metasekwoja chińska 'Matthaei Broom'  - karłowa do zwartej odmiana zrzucającego igły drzewa iglastego, która powstała z czarciej miotły znalezionej w 1974 roku w Matthaei Botanical Gardens w Ann Arbor w amerykańskim stanie Michigan. W handlu spotyka się ją także pod nazwą 'Matthaei'. Gatunek Metasequoia glyptostroboides pochodzi z wilgotnych górskich dolin środkowych Chin i należy do żywych skamieniałości. Odmiana 'Matthaei Broom' zachowuje miękkie, płaskie, naprzeciwległe igły i sezonowy charakter metasekwoi, ale rośnie znacznie wolniej i gęściej. W typowych ogrodach osiąga około 1,5–3 m wysokości i 1–2 m szerokości, a po wielu latach na wilgotnej, żyznej glebie może dorastać do 3–5 m wysokości i 2–3 m szerokości. W młodości ma pokrój owalny do krzewiastego, z wiekiem może wytworzyć przewodnik i bardziej stożkowaty kształt. Igły są miękkie, świeżo zielone do jasnozielonych, jesienią żółkną, przebarwiają się na pomarańczowo do miedzianobrązowo i opadają. Odmiana nadaje się na soliter do mniejszych ogrodów, do kolekcji iglaków, ogródków przed domem, nad oczka wodne, do kompozycji w stylu azjatyckim i do większych pojemników. Dobrze komponuje się z klonami palmowymi, karłowymi sosnami, trawami, paprociami i niskimi bylinami.

Metasekwoja chińska to okazałe drzewo iglaste zrzucające igły na zimę, o silnym wzroście, tworzące wąską, początkowo piramidalną koronę, która z czasem rozszerza się w szerokopiramidalną. Drzewo może osiągać do 10 metrów szerokości. Gałęzie wyrastają regularnie i elegancko na prostym, pionowym pniu głównym. Młode gałęzie są lekko wzniesione, natomiast starsze mają niemal poziomy układ. Dorosłe metasekwoje mają sękaty pień, z którego kora łuszczy się małymi płatami. Młode pędy wyróżniają się czerwonobrązowym odcieniem. Igły wyrastają na krótko- i długopędach i w odróżnieniu od innych rodzajów, na przykład Taxodium, są ułożone naprzeciwlegle. W ciągu sezonu zmieniają barwę na brązowobrązową do pomarańczowobrązowej, a jesienią opadają razem z krótkopędami. Metasekwoja była początkowo znana wyłącznie ze skamieniałości i została ponownie odkryta przez chińskiego leśnika w południowo-zachodnich Chinach w 1941 roku. Od tego czasu wprowadzono ją do uprawy na całym świecie. Jej charakterystyczny pokrój jest luźniejszy niż u innych podobnych drzew, takich jak Taxodium, a boczne gałązki rosną pierzasto, co nadaje metasekwoi wyjątkowy wygląd.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca, ewentualnie lekkiego półcienia, gdzie rośnie niezawodnie, lecz złote przebarwienie bywa słabsze. Najlepsza jest gleba głęboka, próchniczna i stale lekko wilgotna, a jednocześnie przepuszczalna. Gatunek znosi także okresowo podmokłe stanowiska i cięższe gleby, o ile woda nie stoi długo w strefie korzeniowej. Długotrwała susza pogarsza natomiast przebarwienie i może powodować zasychanie końców przyrostów, zwłaszcza u świeżo posadzonych roślin. Sprawdza się odczyn gleby w zakresie około pH 5,5–7,5. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do maja oraz ponownie od września do listopada. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie co najmniej przez pierwsze dwa sezony oraz warstwa ściółki, która stabilizuje wilgotność i temperaturę gleby. Wiosną zaleca się dodatek kompostu lub nawozu o przedłużonym działaniu do iglaków, natomiast w drugiej połowie lata ogranicza się azot, aby tkanki lepiej zdrewniały. Cięcie ogranicza się zwykle do usunięcia uszkodzonych lub krzyżujących się gałęzi w lutym–marcu, formowanie korony zazwyczaj nie jest potrzebne. W pojemniku dobrze rosną młode egzemplarze, wymagają jednak większej ilości podłoża, ochrony przed przegrzaniem latem i zimowej izolacji bryły korzeniowej. Mrozoodporność podaje się do około -28 °C. Spośród szkodników w czasie suszy mogą pojawić się przędziorki, wyjątkowo mszyce. Na glebach silnie zasadowych może wystąpić chloroza. Jako soliter pozostawia się jej co najmniej 3–5 m przestrzeni, w grupie sadzi się w odstępach około 4–6 m.

Autor: Kristýna | Rewizja: 29.06. 2026