Michelie 'Fairy Magnolia Honey Velvet' Michelia 'Fairy Magnolia Honey Velvet'

Opis szczegółowy produktu

Michelie 'Fairy Magnolia Honey Velvet' – wiecznie zielona odmiana pochodząca z nowozelandzkiej linii hodowlanej Marka Jury. Tworzy gęsty, zwarty krzew lub mniejsze drzewo, które w czeskich warunkach dorasta zwykle do 2–3 m wysokości i około 1,5–2 m szerokości, w cieplejszych miejscach, a po kilku latach nawet więcej. Liście są mniejsze, eliptyczne, ciemnozielone, skórzaste i błyszczące, spodnia strona jest często delikatnie filcowata, dzięki czemu roślina wygląda schludnie przez cały rok. Największą zaletą są silnie pachnące, miseczkowate, okrągłe kwiaty w odcieniach od kremowożółtego do miodowo-kremowego, które tworzą się na całej długości gałązek, a nie tylko na ich końcach. Główna fala kwitnienia przypada na kwiecień i maj, przy czym słabsze kwitnienie występuje także w sprzyjających latach. Odmiana ta nadaje się do uprawy pojedynczo, w mniejszych ogrodach miejskich, w większych pojemnikach na tarasie lub przy ciepłej, osłoniętej ścianie. W kompozycjach naturalnie komponuje się z kameliami, pierisami, wiecznie zielonymi paprociami, klonami japońskimi i niższymi rododendronami. Kwiaty przyciągają owady zapylające i mają przyjemny zapach, co sprawia, że należą do najbardziej imponujących wiecznie zielonych magnolii odpowiednich do ogrodu.

Uprawa: W warunkach Republiki Czeskiej michelia ta najlepiej rośnie w osłoniętym miejscu zawietrznym, w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu, najlepiej w pobliżu południowej lub zachodniej ściany. Gleba powinna być bogata w próchnicę, równomiernie wilgotna, ale dobrze odwodniona, o odczynie raczej kwaśnym lub obojętnym, o zalecanym pH wynoszącym około 5,5–7,0. Sadzenie zazwyczaj odbywa się od marca do maja lub od września do października, w chłodniejszych rejonach raczej wiosną. Po posadzeniu korzystne jest zastosowanie grubszej warstwy ściółki, która ochroni korzenie i ograniczy wahania wilgotności. Odmiana ta źle znosi długotrwałe przesuszenie bryły korzeniowej i zimowe zalewanie. Przycinanie wykonuje się zazwyczaj tylko lekko po kwitnieniu, zwykle w celu zachowania zwartego pokroju. W pojemniku wymaga dobrego drenażu, regularnego podlewania i zimowania w osłoniętym miejscu. Mrozoodporność tej grupy odmian wynosi zazwyczaj od -10 do -12°C. Starsze, dobrze ukorzenione rośliny radzą sobie nawet z krótkotrwałymi, niższymi temperaturami w cieplejszych regionach, ale w typowo czeskie zimy odpowiednie jest okrycie zimowe i ochrona przed zimnymi wiatrami. Przy silnych mrozach część liści może opadać lub zamarzać. Na 1 m² sadzimy 1 roślinę. Sadząc w luźnej grupie, zachowujemy odstęp ok. 1,5-2 m. Szkodniki, które mogą pojawić się w przypadku nadmiernego podlewania, to m.in. tarczniki, przędziorki oraz zgnilizna korzeni. Dla początkujących jest to piękna, ale bardziej wymagająca odmiana, która najlepiej rośnie w ciepłym mikroklimacie.

Autor: Krystyna | Rewizja: 22.04. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii