Mieczyk drobnokwiatowy 'Robinetta' Mieczyk nanus 'Robinetta'

Opis szczegółowy produktu

Gladiolus karłowy 'Robinetta' - należy do grupy karłowych mieczyków Nanus i w katalogach jest podawany jako hybryda powiązana z gatunkiem Gladiolus recurvus. Pochodzi z kręgu mieczyków pochodzenia śródziemnomorskiego, które są cenione za wcześniejsze kwitnienie. RHS zalicza go do roślin nagrodzonych Award of Garden Merit. Tworzy smukły, wyprostowany pokrój i wysokość około 45–60 cm przy szerokości około 10–15 cm. Z bulwy wyrasta wachlarz wąskich, mieczowatych liści o intensywnie zielonym kolorze. Od czerwca do sierpnia wytwarza luźniejsze grono lejkowatych kwiatów w kolorze rubinowej róży do magenty z wąskim kremowym paskiem w gardzieli, przy czym na jednej łodydze zazwyczaj otwiera się około 6–7 kwiatów. Kwiaty rozwijają się stopniowo od dołu, dzięki czemu efekt dekoracyjny trwa dłużej, zapach jest zazwyczaj delikatny. Sztywne łodygi nadają się jako kwiat cięty, w wazonie otwierają się kolejne pąki. Na rabacie pasuje między bylinami i trawami ozdobnymi, kwiaty często wyszukują pszczoły. W sklepach internetowych pojawia się również pod zapytaniami typu sadzonki mieczyka Gladiolus, ale z punktu widzenia uprawy są to bulwy przeznaczone do wiosennego sadzenia. Bulwy nie są jadalne i po spożyciu mogą być problematyczne dla dzieci i zwierząt domowych.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca, osłoniętego od silnego wiatru. Odpowiada mu głębsza, przepuszczalna, żyzna gleba, najlepiej gliniasto-piaszczysta, o pH lekko kwaśnym do neutralnego (pH 6,0–7,0). Nie toleruje ciężkich, podmokłych gleb. Przed sadzeniem zaleca się wzbogacić glebę kompostem, ale nie świeżym obornikiem. Sadzenie bulw odbywa się wiosną (kwiecień–maj), po ustąpieniu mrozów, na głębokość około 8–12 cm. Aby przedłużyć kwitnienie, bulwy można sadzić stopniowo w kilkutygodniowych odstępach. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie wzrostu i kwitnienia – gleba powinna być równomiernie wilgotna, ale nie podmokła. Nawożenie jest ważne dla obfitego kwitnienia. Stosuje się zbilansowany nawóz do roślin kwitnących, najlepiej z wyższą zawartością potasu. Nadmierne nawożenie azotem sprzyja wzrostowi liści kosztem kwiatów. Ściółkowanie pomaga utrzymać wilgoć i ogranicza zachwaszczenie. Mieczyki nie są mrozoodporne. Po przekwitnięciu i zżółknięciu liści, bulwy jesienią wyjmuje się z ziemi, czyści, suszy i przechowuje przez zimę w suchym, chłodnym miejscu w temperaturze około 5–10 °C. Stare bulwy są zastępowane nowymi, które tworzą się w ciągu sezonu. Mogą być podatne na choroby grzybowe i infekcje wirusowe, szczególnie podczas uprawy w ciężkich lub wilgotnych glebach. Ważna jest regularna zmiana stanowiska i zdrowy materiał sadzeniowy.