Migdałowiec 'Avijor' Prunus amygdalus 'Avijor'

Opis szczegółowy produktu

Migdałowiec 'Avijor' - znany także pod nazwą handlową Lauranne®, to francuska odmiana wyhodowana w INRA w Awinionie. Powstała z krzyżówki 'Ferragnès' × 'Tuono', uzyskano ją w 1978 roku, a do francuskiego sortymentu wprowadzono na początku lat 90. Należy do ważnych samopylnych migdałowców, dlatego do zawiązania owoców nie potrzebuje innej odmiany jako zapylacza. Drzewo w młodości rośnie silniej, później średnio silnie, tworząc pokrój otwarty do lekko zwisającego. Kwitnie późno, zwykle w marcu do początku kwietnia w zależności od regionu, co w polskich warunkach jest cenne, ponieważ ogranicza ryzyko uszkodzenia kwiatów przez późne przymrozki. Owocowanie rozpoczyna się wcześnie, a plony są wysokie i regularne. Owoce mają zieloną owocnię, która po dojrzeniu pęka i odsłania półtwardą do twardszej łupinę. Jądro jest średniej wielkości, wąskie i wydłużone, z jasnobrązową skórką oraz przyjemnie słodkim, delikatnym smakiem. Udział jąder podwójnych jest bardzo niski. Suche jądra nadają się do bezpośredniego spożycia, do pieczywa, deserów, marcepanu, pralin, a także do produkcji napojów migdałowych. Migdały naturalnie zawierają białko roślinne, błonnik, witaminę E, magnez i nienasycone kwasy tłuszczowe, dlatego są wartościowym składnikiem urozmaiconej diety.

Uprawa: Do uprawy w Polsce preferuje się ciepłe, słoneczne i osłonięte od wiatru stanowiska, najlepiej na południowym stoku lub przy nagrzewającym się murze. Odpowiednia jest gleba lekka do średnio ciężkiej, dobrze przepuszczalna i raczej sucha, bez długotrwałego zalewania. Właściwe pH wynosi około 6,8–7,8, na glebach kwaśnych roślina dobrze rośnie po dodaniu wapna i poprawie drenażu. Drzewa sadzi się wiosną lub jesienią, drzewka w pojemniku zazwyczaj od marca do listopada, poza okresem mrozów. Po posadzeniu pomaga ściółkowanie i regularne podlewanie przez pierwsze 2 sezony, później odmiana zwykle dobrze toleruje suszę. Cięcie prowadzi się podobnie jak u brzoskwiń, prześwietlając koronę i odnawiając pędy owoconośne. W chłodniejszych rejonach sprawdza się łagodniejsze cięcie zimowe i ewentualne formowanie latem. Z wybranych źródeł wynika mrozoodporność dojrzałego drewna do około -23 °C, jednak kwiaty mogą zostać uszkodzone przez mróz w czasie kwitnienia, dlatego zaletą jest późniejszy termin kwitnienia. Zalecana rozstawa w sadzie wynosi około 4–5 m. Odmiana uchodzi za odporną na kędzierzawość liści, mimo to w niekorzystnych latach mogą pojawić się brunatna zgnilizna (monilioza) kwiatów i pędów, bakterioza oraz mszyce. Profilaktycznie pomaga przewiewna korona, niezbyt wilgotna gleba i wybór osłoniętego mikroklimatu. Uprawa w pojemniku jest możliwa na słabiej rosnących podkładkach, odpowiednia jest donica z warstwą drenażową i zimowa ochrona bryły korzeniowej.

Autor: Jana | Rewizja: 27.08. 2026