Migdałowiec 'Robijn' Prunus amygdalus 'Robijn'

Opis szczegółowy produktu

Migdałowiec 'Robijn' - odmiana 'Robijn' należy do nowoczesnych migdałowców wyhodowanych dla chłodniejszych części Europy. W ogrodnictwie często oferowana jest także pod nazwą migdałowiec mieszańcowy (Prunus × persicoides, syn. Prunus × amygdalopersica), ponieważ łączy walory ozdobne z regularniejszym owocowaniem. Tworzy niewielkie do średniej wielkości drzewo zrzucające liście, o półwzniesionym pokroju. Jeszcze przed rozwojem liści, w marcu i kwietniu, wydaje mnóstwo talerzykowatych kwiatów, początkowo jasnoróżowych, później niemal białych, które przyciągają pszczoły. Odmiana jest samopylna, mimo to posadzenie w pobliżu innego migdałowca lub nawet brzoskwini często zwiększa zawiązywanie owoców. Owocem jest omszony, zielony pestkowiec, który podczas dojrzewania pęka. Jądra zbiera się zwykle od końca sierpnia do września, są słodkie i aromatyczne, nadają się do wypieków, granoli oraz domowych napojów migdałowych. Migdały naturalnie zawierają tłuszcze z przewagą nienasyconych kwasów tłuszczowych, białko, błonnik i witaminę E, dlatego wykorzystuje się je w kuchni jako skoncentrowany surowiec. Dzięki wiosennemu kwitnieniu i bardziej zwartej koronie sprawdza się jako soliter przy tarasie, w mniejszym sadzie oraz na jadalnej rabacie z lawendą, szałwią i niskimi trawami.

Uprawa: W uprawie w Polsce preferowane są ciepłe, słoneczne i osłonięte od wiatru stanowiska, najlepiej na południowym zboczu lub przy nagrzewającym się murze. Odpowiednia jest gleba lżejsza do średnio ciężkiej, dobrze przepuszczalna i raczej sucha, bez długotrwałego zalewania. Właściwe pH wynosi około 6,8–7,8, na glebach kwaśnych roślina dobrze rośnie po dodaniu wapna i poprawie drenażu. Drzewa sadzi się wiosną lub jesienią, drzewka w pojemniku zazwyczaj od marca do listopada poza okresem mrozów. Po posadzeniu pomaga ściółkowanie i regularne podlewanie przez pierwsze 2 sezony, później odmiana jest zwykle tolerancyjna na suszę. Cięcie prowadzi się podobnie jak u brzoskwiń, prześwietlając koronę i odnawiając pędy owoconośne. W chłodniejszych rejonach sprawdza się łagodniejsze cięcie zimowe i ewentualne formowanie latem. Według wybranych źródeł mrozoodporność dojrzałego drewna sięga około -23 °C, kwiaty mogą jednak zostać uszkodzone przez mróz w czasie kwitnienia, dlatego zaletą jest późniejszy termin kwitnienia. Zalecana rozstawa w sadzie wynosi około 4–5 m. Odmiana uznawana jest za odporną na kędzierzawość liści, jednak w niesprzyjających latach mogą pojawić się brunatna zgnilizna (moniliowa zaraza kwiatów i pędów), bakterioza oraz mszyce. Zapobiegawczo pomaga przewiewna korona, niezawilgocona gleba i wybór osłoniętego mikroklimatu. Uprawa w pojemniku jest możliwa w przypadku słabiej rosnących podkładek, odpowiedni jest pojemnik z warstwą drenażową i zimowa ochrona bryły korzeniowej.

Autor: Nikol | Rewizja: 9.2.2026