Migdałowiec 'Tuono' Prunus amygdalus 'Tuono'

Opis szczegółowy produktu

Migdałowiec 'Tuono' - należy do ciepłolubnych drzew owocowych pochodzących z Bliskiego Wschodu i basenu Morza Śródziemnego, gdzie jest uprawiany od tysięcy lat. Odmiana 'Tuono' została wyhodowana we Włoszech i w nowoczesnej uprawie rozpowszechniła się głównie dzięki samopylności i regularnemu owocowaniu. Drzewo rośnie średnio silnie i tworzy przewiewną, szeroko rozłożoną koronę. W dorosłości zazwyczaj osiąga około 4–6 m wysokości i 3–4 m szerokości. Liście są podłużne, intensywnie zielone, a jesienią przebarwiają się na żółte odcienie. Na przełomie marca i kwietnia na gałęziach pojawiają się pojedyncze, jasno różowe kwiaty o średnicy około 3–4 cm, które otwierają się jeszcze przed pełnym ulistnieniem. Drzewo należy do wyrazistych wiosennych soliterów i jednocześnie stanowi pierwsze źródło pyłku i nektaru dla owadów zapylających. Odmiana jest samopylna, więc owoce powstają nawet bez obecności innej odmiany migdałowca, jednak obecność innych odmian może zwiększyć plon. Owocem jest owalna pestkowiec z zieloną, kutnerowatą łupiną, która podczas dojrzewania stopniowo wysycha i otwiera się. Wewnątrz znajduje się twarda skorupa ze słodkim jądrem o typowym migdałowym smaku. Zbiory odbywają się zazwyczaj we wrześniu. Jądra zawierają oleje roślinne, białka, witaminy z grupy B, witaminę E oraz składniki mineralne, zwłaszcza magnez, potas i wapń, dzięki czemu należą do wartościowych odżywczo owoców wykorzystywanych w kuchni i cukiernictwie.

Uprawa: Wymaga słonecznego i ciepłego stanowiska, osłoniętego od zimnych wiatrów. Najlepiej prosperuje w lekkiej do średnio ciężkiej, przepuszczalnej glebie z odpowiednią ilością składników odżywczych i pH około 6,5–7,5. Sadzenie odbywa się od wiosny do jesieni w miejscu z wystarczającą ilością miejsca na rozwój korony. Młode drzewa dobrze rosną przy regularnym podlewaniu w pierwszych latach po posadzeniu, później charakteryzują się dość dobrą tolerancją na bardziej suche warunki. Zaleca się regularne cięcie, które utrzymuje koronę przewiewną i wspomaga tworzenie pędów owoconośnych. Szczególnie odpowiednie jest cięcie formujące w pierwszych latach, a następnie cięcie pielęgnacyjne pod koniec zimy lub wczesną wiosną. Odmiana wytrzymuje spadek temperatury zimą do około -20 °C, jednak kwiaty są bardziej wrażliwe na późne przymrozki wiosenne. Dlatego zaleca się sadzenie w miejscach osłoniętych, na przykład przy południowych ścianach lub na łagodnym zboczu, gdzie zimne powietrze mniej zalega. Odstępy między drzewami wynosą zazwyczaj około 4–5 m. Przy odpowiednim stanowisku jest to drzewo długowieczne, które każdej wiosny zachwyca delikatnym różowym kwitnieniem, a jesienią dostarcza plonów smacznych migdałów.