Migdałowiec 'Weisse Krachmandel' Prunus amygdalus 'Weisse Krachmandel'

Opis szczegółowy produktu

Migdałowiec 'Weisse Krachmandel' - średnio rosnące, liściaste drzewo owocowe o koronie kulistej do rozłożystej. Wąskie, lancetowate liście mają świeżozielony kolor i piłkowany brzeg. Drzewo należy do gatunków wcześnie kwitnących; pąki kwiatowe rozwijają się od marca do kwietnia, jeszcze przed pojawieniem się liści. Kwiaty są duże, pięciopłatkowe, o delikatnym różowym odcieniu, który stopniowo przechodzi w czystą biel. Odmiana ta słynie z produkcji wysokiej jakości migdałów, które dojrzewają od września do października. Owocem jest owoc pestkowy ze skórzastą, zieloną okrywą owocową, która w czasie dojrzałości pęka, uwalniając jasnobrązową pestkę. Półkrucha skorupka umożliwia łatwe obieranie ręczne. Jądro jest duże, pełne, o słodkim, wybornym smaku i wysokiej zawartości zdrowych tłuszczów. Znajduje zastosowanie zarówno w bezpośrednim spożyciu, jak i w wypiekach. Roślina wymaga ciepłych, słonecznych stanowisk, chronionych przed wiosennymi przymrozkami. W fazie zdrewniałej jest w pełni mrozoodporna do -20 °C i radzi sobie z warunkami klimatycznymi cieplejszych regionów. Odmiana jest obcopylna; dla maksymalnego plonu wymaga obecności innej odmiany migdałowca. Dorosłe drzewo wykazuje dobrą odporność na typowe choroby roślin pestkowych. W architekturze ogrodowej sprawdza się jako majestatyczny soliter w użytkowej części ogrodu lub jako dominujący wiosenny element w kombinowanych kompozycjach sadowniczych.

Uprawa: Do uprawy w Czechach preferowane są ciepłe, słoneczne i osłonięte stanowiska, idealnie na południowym stoku lub przy nagrzewającej się ścianie. Gleba powinna być lekka do średnio ciężkiej, dobrze przepuszczalna i raczej sucha, bez długotrwałego przemoczenia. Odpowiednie pH wynosi około 6,8–7,8, na glebach kwaśnych korzystnie wpływa dodanie wapna i poprawa drenażu. Drzewa sadzi się wiosną lub jesienią, drzewka pojemnikowe zazwyczaj od marca do listopada, z wyłączeniem okresu mrozów. Po posadzeniu ściółkowanie i regularne podlewanie w ciągu pierwszych 2 sezonów pomaga, później odmiana jest zazwyczaj tolerancyjna na suszę. Cięcie wykonuje się podobnie jak u brzoskwiń, z prześwietleniem korony i odnowieniem pędów owoconośnych. W chłodniejszych rejonach sprawdza się łagodniejsze cięcie zimowe i ewentualne formowanie latem. Z wybranych źródeł wynika mrozoodporność dojrzałego drewna w przybliżeniu do -23 °C, jednak kwiaty mogą zostać uszkodzone przez mróz podczas kwitnienia, dlatego korzystny jest późniejszy termin kwitnienia. Zalecany rozstaw w sadzie wynosi około 4–5 m. Odmiana jest oceniana jako odporna na zwijanie się liści, mimo to w niekorzystnych latach mogą pojawić się monilioza kwiatów i pędów, zaraza bakteryjna i mszyce. W profilaktyce pomaga przewiewna korona, nieprzemoczona gleba i wybór chronionego mikroklimatu. Uprawa w donicy jest możliwa w przypadku słabiej rosnących podkładek, wskazana jest donica z warstwą drenażową i zimowa ochrona bryły korzeniowej.

Autor: Lucie | Rewizja: 7.9.2026