Migdałowiec 'Weisse Krachmandel' Prunus amygdalus 'Weisse Krachmandel'

Opis szczegółowy produktu

Migdałowiec 'Weisse Krachmandel' - średnio rosnące, sezonowe drzewo owocowe tworzące kulistą do rozłożystej koronę. Wąskie, lancetowate liście mają świeżą zieloną barwę i piłkowany brzeg. Drzewo należy do wcześnie kwitnących gatunków, a jego pąki kwiatowe rozwijają się od marca do kwietnia, jeszcze przed rozwojem liści. Kwiaty są duże, pięciokrotne, z delikatnym różowym odcieniem, który stopniowo przechodzi w czystą biel. Odmiana słynie z plonowania wysokiej jakości migdałów, które dojrzewają od września do października. Owocem jest pestkowiec o skórzastej, zielonej owocni, która w okresie dojrzałości pęka i uwalnia jasnobrązową pestkę. Półmiękka łupina umożliwia łatwe ręczne obłuskiwanie. Jądro jest duże, pełne, o słodkim, wybornym smaku i wysokiej zawartości zdrowych tłuszczów. Znajduje zastosowanie do bezpośredniego spożycia i do wypieków. Drzewo wymaga ciepłych, słonecznych stanowisk osłoniętych przed wiosennymi przymrozkami. W części zdrewniałej jest w pełni mrozoodporne do -20 °C i dobrze znosi warunki klimatyczne cieplejszych regionów Polski. Odmiana jest obcopylna, dla uzyskania maksymalnego plonu wymaga obecności innej odmiany migdałowca. Dorosłe drzewo wykazuje dobrą odporność na typowe choroby drzew pestkowych. W architekturze ogrodowej sprawdza się jako okazały soliter w użytkowej części ogrodu lub jako dominujący wiosenny akcent w mieszanych kompozycjach sadowniczych.

Uprawa: W uprawie w Polsce preferuje się ciepłe, słoneczne i osłonięte od wiatru stanowiska, najlepiej na południowym zboczu lub przy nagrzewającym się murze. Odpowiednia jest gleba lekka do średnio ciężkiej, dobrze przepuszczalna i raczej sucha, bez długotrwałego zalewania. Właściwe pH wynosi około 6,8–7,8, na glebach kwaśnych roślina dobrze rośnie po dodaniu wapna i poprawie drenażu. Drzewa sadzi się wiosną lub jesienią, drzewka w pojemnikach zazwyczaj od marca do listopada, poza okresem mrozów. Po posadzeniu pomaga ściółkowanie i regularne podlewanie w pierwszych 2 sezonach, później odmiana zwykle dobrze znosi suszę. Cięcie prowadzi się podobnie jak u brzoskwini, z prześwietlaniem korony i odnawianiem pędów owoconośnych. W chłodniejszych regionach sprawdza się łagodniejsze cięcie zimowe i ewentualne formowanie latem. Z wybranych źródeł wynika mrozoodporność dojrzałego drewna do około -23 °C, kwiaty mogą jednak zostać uszkodzone przez mróz w czasie kwitnienia, dlatego zaletą jest późniejszy termin kwitnienia. Zalecana rozstawa w sadzie wynosi około 4–5 m. Odmiana uchodzi za odporną na kędzierzawość liści, mimo to w niesprzyjających latach mogą pojawić się brunatna zgnilizna kwiatów i pędów (monilioza), zaraza ogniowa i mszyce. Profilaktycznie pomaga przewiewna korona, niepodmokła gleba i wybór osłoniętego mikroklimatu. Uprawa w pojemniku jest możliwa na słabiej rosnących podkładkach, odpowiedni jest pojemnik z warstwą drenażową i zimowe zabezpieczenie bryły korzeniowej.

Autor: Lucie | Rewizja: 7.9. 2026