Migdałowiec 'Wielkoowocowy Plenny' Prunus amygdalus 'Płodny o dużych owocach'

Opis szczegółowy produktu

Migdałowiec 'Wielkopłodna plenna' - węgierska odmiana, która jest świetnym wyborem do uprawy w naszych warunkach klimatycznych, ponieważ wyróżnia się późniejszym terminem kwitnienia, dzięki czemu skutecznie unika wiosennych przymrozków przyziemnych. Drzewa rosną bardzo bujnie, zdrowo i tworzą ażurowne, dobrze formowalne korony. Odmiana jest niezwykle adaptacyjna i świetnie radzi sobie nawet na suchych, ubogich stanowiskach. Jest wysoko mrozoodporna zarówno w drewnie, jak i w pąkach kwiatowych. Jest to odmiana obcopylna, która dla maksymalnego plonu wymaga obecności odpowiedniego zapylacza kwitnącego w tym samym czasie. Idealnymi i wzajemnie kompatybilnymi zapylaczami dla 'Wielkopłodnej plennej' są odmiany 'Jasny faworyt', 'Prawdziwy rekord' oraz 'Budapesztańska 70'. Owoce dojrzewają i są zbierane w pierwszej i drugiej dekadzie września. Są średnie do dużych, o wydłużonym kształcie, a pokrywa je półpapierowa skorupka, którą można bardzo łatwo rozłupać nawet bez użycia dużej siły. Smaczne, czysto słodkie i intensywnie aromatyczne jądro jest w pełni rozwinięte i stanowi fantastyczne 46 do 50 % całkowitej masy owocu. Migdały są doskonałe do natychmiastowej bezpośredniej konsumpcji, ale po wysuszeniu mają ekstremalnie długą trwałość. Są idealne do pieczenia, prażenia, produkcji domowego mleka migdałowego lub do przetwórstwa cukierniczego.

Uprawa: Do uprawy w Czechach preferowane są ciepłe, słoneczne i osłonięte stanowiska, idealnie na południowym stoku lub przy nagrzewającej się ścianie. Gleba powinna być lekka do średnio ciężkiej, dobrze przepuszczalna i raczej sucha, bez długotrwałego przemoczenia. Odpowiednie pH wynosi około 6,8–7,8, na glebach kwaśnych korzystnie wpływa dodanie wapna i poprawa drenażu. Drzewa sadzi się wiosną lub jesienią, drzewka pojemnikowe zazwyczaj od marca do listopada, z wyłączeniem okresu mrozów. Po posadzeniu ściółkowanie i regularne podlewanie w ciągu pierwszych 2 sezonów pomaga, później odmiana jest zazwyczaj tolerancyjna na suszę. Cięcie wykonuje się podobnie jak u brzoskwiń, z prześwietleniem korony i odnowieniem pędów owoconośnych. W chłodniejszych rejonach sprawdza się łagodniejsze cięcie zimowe i ewentualne formowanie latem. Z wybranych źródeł wynika mrozoodporność dojrzałego drewna w przybliżeniu do -23 °C, jednak kwiaty mogą zostać uszkodzone przez mróz podczas kwitnienia, dlatego korzystny jest późniejszy termin kwitnienia. Zalecany rozstaw w sadzie wynosi około 4–5 m. Odmiana jest oceniana jako odporna na zwijanie się liści, mimo to w niekorzystnych latach mogą pojawić się monilioza kwiatów i pędów, zaraza bakteryjna i mszyce. W profilaktyce pomaga przewiewna korona, nieprzemoczona gleba i wybór chronionego mikroklimatu. Uprawa w donicy jest możliwa w przypadku słabiej rosnących podkładek, wskazana jest donica z warstwą drenażową i zimowa ochrona bryły korzeniowej.

Autor: Lucie | Rewizja: 10.06.2026