Migdałowiec 'Wielkoowocowy Plenny' Prunus amygdalus 'Wielkoowocowy Plenny'

Opis szczegółowy produktu

Migdałowiec 'Wielkoowocowy Plenny' - węgierska odmiana, która jest doskonałym wyborem do uprawy w naszych warunkach klimatycznych, ponieważ wyróżnia się późniejszym terminem kwitnienia, dzięki czemu skutecznie unika wiosennych przymrozków przygruntowych. Drzewa rosną bardzo silnie i zdrowo, tworząc przewiewne, łatwe do formowania korony. Odmiana jest wyjątkowo dobrze przystosowana do różnych warunków i świetnie radzi sobie także na suchych, ubogich stanowiskach. Jest wysoce mrozoodporna zarówno w drewnie, jak i w pąkach kwiatowych. To odmiana obcopylna, która do uzyskania maksymalnego plonu wymaga obecności odpowiedniego zapylacza kwitnącego w tym samym czasie. Idealnymi, wzajemnie zgodnymi zapylaczami dla odmiany 'Wielkoowocowy Plenny' są odmiany 'Jasny Faworyt', 'Prawdziwy Rekord' i 'Budapeszteński 70'. Owoce dojrzewają i zbiera się je w pierwszej i drugiej dekadzie września. Są średniej wielkości do dużych, o wydłużonym kształcie, okryte półpapierową skorupą, którą można bardzo łatwo rozłupać bez użycia dużej siły. Smaczne, czysto słodkie i intensywnie aromatyczne jądro jest w pełni wykształcone i stanowi aż 46–50 % całkowitej masy owocu. Migdały doskonale nadają się do bezpośredniego spożycia, a po wysuszeniu zachowują wyjątkowo długą trwałość. Są idealne do pieczenia, prażenia, przygotowania domowego mleka migdałowego oraz do wyrobów cukierniczych.

Uprawa: W uprawie w Polsce preferuje się ciepłe, słoneczne i osłonięte od wiatru stanowiska, najlepiej na południowym zboczu lub przy nagrzewającym się murze. Odpowiednia jest gleba lekka do średnio ciężkiej, dobrze przepuszczalna i raczej sucha, bez długotrwałego zalewania. Właściwe pH mieści się w przybliżeniu w zakresie 6,8–7,8, na glebach kwaśnych roślina dobrze rośnie po dodaniu wapna i poprawie drenażu. Drzewa sadzi się wiosną lub jesienią, drzewka w pojemniku zazwyczaj od marca do listopada, poza okresem mrozów. Po posadzeniu pomaga ściółkowanie i regularne podlewanie przez pierwsze 2 sezony, później odmiana jest zwykle tolerancyjna na suszę. Cięcie prowadzi się podobnie jak u brzoskwini, prześwietlając koronę i odnawiając pędy owoconośne. W chłodniejszych regionach sprawdza się łagodniejsze cięcie zimowe i ewentualne formowanie latem. Z wybranych źródeł wynika mrozoodporność dojrzałego drewna do około -23 °C, kwiaty mogą jednak zostać uszkodzone przez mróz w czasie kwitnienia, dlatego późniejszy termin kwitnienia jest zaletą. Zalecana rozstawa w sadzie wynosi około 4–5 m. Odmiana jest oceniana jako odporna na kędzierzawość liści, mimo to w niesprzyjających latach mogą wystąpić brunatna zgnilizna (monilioza) kwiatów i pędów, zaraza ogniowa oraz mszyce. Zapobiegawczo pomaga przewiewna korona, niezalana gleba i wybór osłoniętego mikroklimatu. Uprawa w pojemniku jest możliwa na słabiej rosnących podkładkach, odpowiedni jest pojemnik z warstwą drenażową oraz zimowa ochrona bryły korzeniowej.

Autor: Lucie | Rewizja: 10.6. 2026