Miodunka 'Shrimps on the Barbi' Pulmonaria 'Shrimps on the Barbi'

Opis szczegółowy produktu

Miodunka 'Shrimps on the Barbi'  - nowoczesna odmiana mieszańcowa z programu hodowlanego TERRA NOVA Nurseries. Rodzaj Pulmonaria pochodzi głównie z Europy i Azji Zachodniej, a w ogrodach stosuje się go jako wczesną bylinę podszytową do półcienia. Odmiana ta jest ceniona za wczesny wiosenny efekt: w kwietniu i maju nad rozetą liści wytwarza gęste wierzchotki rurkowatych kwiatów w nasyconym różowym kolorze, który u części kwiatów podczas przekwitania może przechodzić w delikatnie lawendowy odcień. Pędy kwiatostanowe mają zwykle około 0,20–0,30 m. Roślina tworzy przyziemną kępę o wysokości około 0,25 m i rozrasta się na szerokość około 0,6 m za pomocą krótkich kłączy. Liście są podłużnie jajowate do lancetowatych, delikatnie filcowate, zielone z kontrastowymi srebrnymi plamami, które pozostają wyraziste także latem, a w łagodne zimy ulistnienie może częściowo przetrwać. Rozrastanie jest stopniowe i łatwe do kontrolowania przez dzielenie kęp. Odmiana sprawdza się jako bylina okrywowa w podszycie drzew i krzewów liściastych, przy północnych ścianach i na półcienistych rabatach. Dobrze komponuje się z funkiami, paprociami, ciemiernikami i brunnerami. Wczesne kwitnienie zapewnia pyłek i nektar dla wczesnych zapylaczy.

Uprawa: Miodunki to byliny podszytowe do półcienia i cienia, gdzie dobrze rosną w chłodniejszym mikroklimacie i w osłoniętych miejscach pod drzewami. Najlepiej rosną w próchnicznej, żyznej glebie z dobrym drenażem, która pozostaje lekko wilgotna, ale nie podmokła. Zalecane pH wynosi zwykle około 5,5–7,8. Sadzi się od marca do października, najczęściej wiosną lub na początku jesieni. Dla zwartego nasadzenia stosuje się rozstaw 35–45 cm, czyli około 5–7 roślin na m², zależnie od siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i podczas suchych wiosen, latem ściółka z ziemi liściowej lub kompostu pomaga utrzymać równomierną wilgotność. Nawożenie jest mało wymagające, wiosną zwykle wystarcza kompost lub nawóz o przedłużonym działaniu do bylin. Po przekwitnięciu często usuwa się pędy kwiatostanowe oraz starsze liście z plamami lub zasychające, co pobudza wyrastanie świeżych liści. W pojemniku uprawia się je w głębszej donicy z warstwą drenażową, próchnicznym podłożem i regularnym podlewaniem bez przelewania. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się, zależnie od gatunku i odmiany, w zakresie około −20 do −34 °C, młodym nasadzeniom służy lekka zimowa ściółka. Odporność na suszę jest raczej niska do średniej, przy długotrwałej suszy wzrasta ryzyko mączniaka prawdziwego i zasychania brzegów liści. Do częstych szkodników należą wiosną ślimaki nagie, miejscami mszyce. Z chorób mogą wystąpić mączniak prawdziwy i plamistości liści, profilaktyką jest równomierna wilgotność, odpowiednia ilość próchnicy i przewiewniejsze sadzenie. Początkującym sprawdza się sadzenie w jasnym cieniu i regularne uzupełnianie ziemi liściowej, kępy po 3–5 latach można dzielić w celu odmłodzenia.

Autor: Kristýna | Rewizja: 06.02. 2026