Miodunka cukrowa 'Smokey Blue' Pulmonaria saccharata 'Smokey Blue'

Opis szczegółowy produktu

Miodunka cukrowa 'Smokey Blue' - syn. Pulmonaria 'Smoky Blue'. Wywodzi się z europejskiego gatunku pochodzącego z Francji i Włoch. W praktyce ogrodniczej odmiana ta często wymieniana jest jako selekcja o wyrównanym wzroście i efektownym liściu, w ofercie pojawia się także jako nowość z holenderskich szkółek. Wiosną, zazwyczaj w kwietniu i maju, nad rozetą liści wytwarza zwisające skrętki rurkowatych kwiatów w dymnoniebieskim do niebieskofioletowego kolorze, które podczas przekwitania mogą przybierać różowy odcień. Liście są owalne do lancetowatych, ciemnozielone, z gęstym srebrzystym plamkowaniem, i tworzą niski, zwarty kobierzec. Kępa liści osiąga wysokość około 0,25–0,30 m i rozrasta się na szerokość około 0,50–0,60 m. Odmiana nadaje się do podszytu pod drzewami i krzewami, do zacienionych partii rabat bylinowych oraz do naturalistycznych nasadzeń z paprociami, funkiami i wiosennymi roślinami cebulowymi. Wczesne kwitnienie jest atrakcyjne dla owadów zapylających. Rodzaj Pulmonaria słynie ze zmienności barwy kwiatów, dlatego na jednej roślinie często występują jednocześnie odcienie różowe i niebieskie. Liście pozostają dekoracyjne od wiosny do jesieni, a wzrost jest raczej powolny, dlatego roślina sprawdza się także w mniejszych ogrodach.

Uprawa:  Miodunki to byliny podszytowe do półcienia i cienia, gdzie dobrze rosną w chłodniejszym mikroklimacie i w zacisznych miejscach pod drzewami i krzewami. Najlepiej rozwijają się w próchnicznej, żyznej glebie o dobrym drenażu, która pozostaje umiarkowanie wilgotna, ale nie podmokła. Zalecane pH mieści się zwykle w zakresie około 5,5–7,8. Sadzenie przeprowadza się od marca do października, najczęściej wiosną lub na początku jesieni. Dla uzyskania zwartego kobierca stosuje się rozstawę 35–45 cm, czyli mniej więcej 5–7 roślin na m², zależnie od siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest ważne przede wszystkim po posadzeniu i podczas suchych wiosen, a latem równomierną wilgotność pomaga utrzymać ściółka z ziemi liściowej lub kompostu. Nawożenie jest mało wymagające, wiosną zazwyczaj wystarcza kompost lub nawóz o spowolnionym działaniu przeznaczony do bylin. Po przekwitnieniu często usuwa się pędy kwiatostanowe oraz starsze liście z plamami lub zasychające, co pobudza wyrastanie świeżych liści. W pojemniku uprawia się je w głębszej doniczce z warstwą drenażową, w próchnicznym podłożu i przy regularnym podlewaniu bez przelewania. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się, zależnie od gatunku i odmiany, mniej więcej w zakresie od −20 do −34 °C, młodym nasadzeniom służy lekka zimowa ściółka. Odporność na suszę jest raczej niska do średniej, przy długotrwałej suszy wzrasta ryzyko mączniaka prawdziwego i zasychania brzegów liści. Do częstych szkodników należą wiosną ślimaki nagie i skorupkowe, miejscami mszyce. Spośród chorób mogą wystąpić mączniak prawdziwy i plamistości liści, a zapobiega się im, zapewniając równomierną wilgotność, odpowiednią ilość próchnicy i luźniejsze sadzenie. Początkującym ogrodnikom sprawdza się sadzenie w jasnym cieniu i regularne uzupełnianie ziemi liściowej, a kępy po 3–5 latach można dzielić w celu odmłodzenia.

Autor: Kristýna | Rewizja: 06.02. 2026