Miodunka pstra 'Smokey Blue' - Pulmonaria saccharata ‘Smokey Blue’ Pulmonaria saccharata „Smokey Blue”

Opis szczegółowy produktu

Miodunka plamista 'Smokey Blue' - syn. Pulmonaria 'Smoky Blue'. Wywodzi się z gatunku europejskiego pochodzącego z Francji i Włoch. W praktyce ogrodniczej odmiana jest często określana jako selekcja o zrównoważonym wzroście i wyrazistych liściach, pojawia się również jako nowość z holenderskich szkółek. Na wiosnę, zazwyczaj w kwietniu i maju, nad rozetą liściową nosi zwisające grona kwiatów rurkowatych w kolorze dymnego niebieskiego do niebiesko-fioletowego, które mogą różowieć podczas przekwitania. Liście są owalne do lancetowatych, ciemnozielone z gęstym srebrnym plamkowaniem i tworzą niski, zwarty dywan. Poduszka liściowa osiąga zazwyczaj wysokość około 0,25–0,30 m i rozrasta się na szerokość około 0,50–0,60 m. Odmiana nadaje się do podszytu drzew, do cienistych partii rabat bylinowych oraz do założeń naturalistycznych z paprociami, funkiami i wiosennymi roślinami cebulowymi. Wczesne kwitnienie jest atrakcyjne dla zapylaczy. Rodzaj Pulmonaria znany jest z zmienności koloru kwiatów, dlatego na jednej roślinie często spotykają się odcienie różowe i niebieskie. Liście pozostają dekoracyjne od wiosny do jesieni, a wzrost jest raczej powolny, dzięki czemu nadaje się również do mniejszych ogrodów.

Uprawa: Są to byliny okrywowe do półcienia i cienia, gdzie dobrze rosną w chłodniejszym mikroklimacie i zaciszu pod drzewami. Najlepiej rosną w próchniczej, żyznej glebie z dobrym drenażem, która pozostaje lekko wilgotna, a nie podmokła. Zalecane pH zazwyczaj wynosi około 5,5–7,8. Sadzenie odbywa się od marca do października, często wiosną lub na początku jesieni. Dla zwartego pokrycia stosuje się rozstaw 35–45 cm, czyli około 5–7 roślin na m² w zależności od siły odmiany. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i podczas suchych wiosen, latem pomaga utrzymać równomierną wilgotność ściółka z liści lub kompostu. Nawożenie jest zazwyczaj mało wymagające, wiosną zazwyczaj wystarcza kompost lub długo działający nawóz dla bylin. Po kwitnieniu często usuwa się łodygi kwiatowe i starsze liście z plamami lub zasychającymi brzegami, co pobudza wzrost świeżych liści. W pojemnikach uprawia się w głębszej doniczce z warstwą drenażową, próchniczym podłożem i regularnym podlewaniem bez przemoczenia. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się, w zależności od gatunku i odmiany, w przybliżeniu w zakresie od −20 do −34 °C, młode nasadzenia dobrze rosną z lekkim zimowym mulczem. Odporność na suszę jest raczej niska do średniej, przy długotrwałym przesuszeniu wzrasta ryzyko mączniaka i zasuszania brzegów liści. Do częstych szkodników należą ślimaki i pomrowy wiosną, miejscami mszyce. Spośród chorób mogą wystąpić mączniak i plamistość liści, profilaktyką jest równomierna wilgotność, wystarczająca ilość próchnicy i bardziej przewiewne nasadzenie. Dla początkujących sprawdza się sadzenie w jasnym cieniu i regularne uzupełnianie ściółki liściowej, kępy po 3–5 latach można dzielić w celu odmłodzenia.

Autor: Krystyna | Rewizja: 06.02.2026