Mirt pospolity 'Microphylla' - Myrthus communis 'Microphylla' Myrthus communis 'Microphylla'

Opis szczegółowy produktu

Mirt 'Microphylla' - kompaktowa, wiecznie zielona odmiana mirtu z kręgu mirtu tarentyńskiego, pochodząca z basenu Morza Śródziemnego. W ciepłych rejonach rośnie jako krzew, a w dorosłości może osiągnąć około 0,8–1,5 m wysokości i 0,6–1,2 m szerokości, w pojemnikach i przy regularnym formowaniu zazwyczaj utrzymuje się w granicach 0,4–0,8 m. Pokrój jest gęsto rozgałęziony i naturalnie kulisty, dzięki czemu wygląda schludnie nawet bez częstej interwencji. Drobne, skórzaste, ciemnozielone liście są błyszczące i po roztarciu uwalniają charakterystyczny żywiczno-ziołowy zapach dzięki zawartości olejków eterycznych. Od czerwca do sierpnia pojawiają się pojedyncze białe kwiaty o średnicy około 1–2 cm z pęczkami pręcików, które są atrakcyjne dla owadów zapylających. Po przekwitnięciu, podczas długiego i ciepłego lata, może wytworzyć małe, ciemnoniebieskie do czarnych jagody, które w niektórych kuchniach śródziemnomorskich i likierach są używane dla aromatu. W czeskim ogrodzie sprawdza się przede wszystkim jako długowieczny krzew pojemnikowy na tarasy, balkony i do ogrodów zimowych, gdzie tworzy całoroczną zieloną strukturę i znosi formowanie w kulę lub niski stożek. W kompozycjach dobrze komponuje się z lawendą, rozmarynem, santoliną, tymiankiem lub trawami ozdobnymi, ewentualnie z wiosennymi cebulowymi w podszyciu większej donicy.

Uprawa: W naszych warunkach najlepiej sprawdza się jako przenośna, wiecznie zielona roślina drzewiasta uprawiana w pojemniku. Preferuje pełne słońce, toleruje lekki półcień, ważne jest osłonięcie od wiatru i ciepły mikroklimat przy południowej lub zachodniej ścianie, gdzie drewno szybciej dojrzewa. Podłoże powinno być lżejsze, przepuszczalne i żyzne, na dnie doniczki niezbędna jest warstwa drenażowa, zalecane pH około 6,0–7,5. Podlewanie utrzymujemy regularne, bryła korzeniowa między podlewaniami lekko przesycha, stałe przemoczenie często prowadzi do gnicia korzeni. Od kwietnia do sierpnia nawozimy oszczędnie zrównoważonym nawozem, latem korzystna jest również cienka warstwa kompostu na powierzchni jako ściółka, która hamuje wahania wilgotności. Cięcie wykonuje się wiosną lub po głównej fali kwitnienia, mirt dobrze znosi formowanie i zagęszczanie korony. Sadzenie do doniczki jest najkorzystniejsze od kwietnia do września, letnienie na zewnątrz zazwyczaj od maja do października. Kwitnienie przypada najczęściej na czerwiec–sierpień, u starszych roślin mogą pojawić się ciemne jagody dojrzewające jesienią, zbiór w doniczkach pojawia się jednak nieregularnie. Mrozoodporność jest ograniczona, krótkotrwale rośliny mogą znieść temperatury około 0 °C, uszkodzenia często pojawiają się poniżej −5 °C, dlatego zaleca się zimowanie w jasnym pomieszczeniu w temperaturze około 5–10 °C ze znacznie ograniczonym podlewaniem. Dla początkujących najbardziej niezawodna jest większa doniczka z drenażem i miejsce zimowania z wystarczającą ilością światła, w przeciwnym razie grozi opadanie liści. Po ukorzenieniu wykazuje pewną odporność na suszę, przy dłuższym przesuszeniu jednak zrzuca liście i pąki. Ze szkodników w miejscu zimowania pojawiają się przędziorki i tarczniki, na zewnątrz mszyce, z chorób przede wszystkim gnicie korzeni przy przemoczeniu. Przy sadzeniu do gruntu tylko w wyjątkowo łagodnym mikroklimacie wybiera się rozstawy około 60–100 cm, dla niskiego żywopłotu formowanego około 40–60 cm.

Autor: Kristýna | Rewizja: 19.02.2026