Miszpelnik japoński/lokwat Eriobotrya japonica

Opis szczegółowy produktu

Nieszpułkowiec japoński - pochodzi z południowo-wschodnich Chin, skąd rozprzestrzenił się do Japonii i regionu Morza Śródziemnego. Należy do wiecznie zielonych drzew owocowych z rodziny różowatych. W naturalnych warunkach dorasta do 6–10 m wysokości, podczas uprawy w pojemnikach zazwyczaj 2–3 m. Tworzy szeroko rozłożysty krzew lub mniejsze drzewo z dużymi, skórzastymi, ciemnozielonymi z góry i kutnerowatymi z dołu liśćmi. Kwiaty są drobne, białe, silnie pachnące, zebrane w wiechy i pojawiają się od października do grudnia. Owoce dojrzewają wiosną, najczęściej w kwietniu do maja, są żółte do pomarańczowych, o słodko-kwaśnym smaku, z zawartością witaminy C, potasu i antyoksydantów. Spożywane są na świeżo, wykorzystywane również do dżemów, kompotów i deserów. Jest również znany ze swoich właściwości leczniczych, często stosowany w leczeniu astmy lub zapalenia dróg oddechowych. Dzięki swojemu egzotycznemu wyglądowi i smacznym owocom jest popularną rośliną w ogrodach i większych pojemnikach.

Uprawa: Wymaga jasnego i ciepłego stanowiska, idealnie pełnego słońca, osłoniętego od zimnych wiatrów. Ziemia powinna być przepuszczalna, próchnicza, o lekko kwaśnym do neutralnego pH w zakresie 6,0–7,0. W pojemnikach niezbędna jest dobra jakość drenażu. Podlewanie powinno być regularne, szczególnie w okresie kwitnienia i zawiązywania owoców, bez nadmiernego przemoczenia. Nawożenie zaleca się w okresie wegetacji nawozami dla roślin owocowych lub śródziemnomorskich. Cięcie jest umiarkowane, ukierunkowane na utrzymanie kształtu i prześwietlenie korony po zbiorach. Roślina znosi krótkotrwale spadki temperatur do około −10 °C, kwiaty i owoce są bardziej wrażliwe, dlatego w warunkach Republiki Czeskiej zaleca się zimowanie w pomieszczeniu bez mrozu w temperaturach 2–8 °C.

Autor: Lucie S. | Rewizja: 10.2 2026