Modrzew japoński 'Diana' Larix kaempferi 'Diana'

Opis szczegółowy produktu

Modrzew japoński 'Diana'' - odmiana 'Diana' została wyselekcjonowana w Niemczech w latach 70. XX wieku i jest ceniona za wyraźnie pokręcone, skręcone gałęzie i pędy, które tworzą plastyczną sylwetkę, szczególnie w okresie bezlistnym. Kora na młodszych gałęziach ma odcienie pomarańczowo-brązowe i zimą podkreśla rysunek korony. Igły są miękkie, niebiesko-zielone, na starszym drewnie w pęczkach, a na tegorocznych pędach pojedynczo, jesienią przebarwiają się na złoto-żółte tony, a następnie opadają. Wiosną pojawiają się drobne kwiaty, u kwiatostanów żeńskich z delikatnym purpurowym odcieniem, po których mogą dojrzewać małe, okrągłe szyszki o wielkości około 2–3 cm. Wzrost jest raczej powolny do umiarkowanego, około 20–30 cm rocznie. Po 10 latach osiąga około 2,0–2,5 m × 1,0–1,5 m, w wieku dorosłym zazwyczaj 4–7 m × 2–4 m w zależności od stanowiska i cięcia. W kompozycjach sprawdzi się jako soliter, w przedogródkach i przy elementach wodnych, gdzie wyróżni się kontrast delikatnych igieł z kamieniem, paprociami i trawami ozdobnymi. Dzięki kształtowi gałęzi jest często wykorzystywany do kształtowania ogrodów i jako materiał do bonsai.

Modrzew japoński - iglaste drzewo liściaste, które osiąga wysokość do 25 - 30 m i szerokość około 10 - 15 m. Korona jest spiczasta, szeroko stożkowata, otwarta i rozgałęziona poziomo. Dolne gałęzie często zwisają lekko w dół. Młode rośliny początkowo rosną bardzo szybko, stopniowo tempo wzrostu zwalnia. Kora jest czerwona do szarobrązowej, gruba i łuskowata. Odkleja się w wąskich paskach. Igły są miękkie, rosną w pęczkach po 40-50. Po obu stronach są niebieskozielone do ciemnozielonych, a następnie z nadejściem jesieni nabierają złocistożółtych odcieni. Szyszki są owalne do okrągłych, długości 2-3 cm i żółtobrązowe. Idealny soliter do parków lub dużych ogrodów.

Uprawa: Modrzewie to jedne z niewielu iglaków liściastych. Preferują pełne słońce, ewentualnie lekki półcień i osłonięte od wiatru stanowiska. Gleba powinna być głęboka, żyzna i przepuszczalna, lekko kwaśna do obojętnej, o pH około 5,5–7,0. Roślina źle reaguje na długotrwałe zamoknienie, dlatego ważny jest drenaż i struktura gleby. W cięższych glebach gliniastych pomoże nasadzenie na podwyższeniu i dodatek żwiru oraz kompostu. Podlewanie jest najważniejsze w pierwszych dwóch sezonach po posadzeniu, po ukorzenieniu się roślina lepiej znosi krótkotrwałe susze niż nadmierne nawodnienie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną stosuje się nawozy do roślin ozdobnych o spowolnionym uwalnianiu, nadmierne nawożenie prowadzi do długich, słabiej wybarwionych pędów. Cięcie nie jest konieczne. Ewentualne przerzedzenie i usunięcie krzyżujących się gałęzi wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną przed rozpoczęciem wegetacji. Rośliny sadzi się od marca do października, lepszym terminem jest wiosna i wczesna jesień. Dojrzałe rośliny są mrozoodporne do około −34 °C. W przypadku młodych nasadzeń pomocny jest mulcz, który stabilizuje wilgotność i temperaturę strefy korzeniowej. Uprawa w pojemniku jest możliwa przy większej objętości i bardzo przepuszczalnym podłożu, korzenie nie znoszą trwałego nadmiernego nawodnienia. W przypadku nasadzeń soliterowych należy zapewnić przestrzeń 2,5–3,5 m szerokości, w zależności od docelowej wielkości.

Autor: Nikol | Rewizja: 18.2. 2026